dotéieren

Lëtzebuergesch
English
to allocate a value; to remunerate
Français
doter qn./qc. de qc.; attribuer une valeur; rémunérer
Deutsch
dotieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
dotéiert

Pronunciation (IPA)

[dotˈɜɪəʀən]

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • dotéier
  • dotéieren
  • dotéiers
  • dotéiert

Verb conjugation

Infinitive
dotéieren
Past participle
dotéiert
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
dotéieren
du
dotéiers
hien / hatt / si
dotéiert
mir
dotéieren
dir
dotéiert
si
dotéieren
Indicative · Perfect
ech
hunn dotéiert
du
hues dotéiert
hien / hatt / si
huet dotéiert
mir
hunn dotéiert
dir
hutt dotéiert
si
hunn dotéiert
Indicative · Pluperfect
ech
hat dotéiert
du
has dotéiert
hien / hatt / si
hat dotéiert
mir
haten dotéiert
dir
hat dotéiert
si
haten dotéiert
Conditional · Present
ech
géif / géing dotéieren
du
géifs / géings dotéieren
hien / hatt / si
géif / géing dotéieren
mir
géifen / géingen dotéieren
dir
géift / géingt dotéieren
si
géifen / géingen dotéieren
Conditional · Past
ech
hätt dotéiert
du
häss dotéiert
hien / hatt / si
hätt dotéiert
mir
hätten dotéiert
dir
hätt dotéiert
si
hätten dotéiert
Imperative · Present
du
dotéier!
dir
dotéiert!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →