dotéieren
Lëtzebuergesch
- English
- to allocate a value; to remunerate
- Français
- doter qn./qc. de qc.; attribuer une valeur; rémunérer
- Deutsch
- dotieren
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- dotéiert
Aussprooch (IPA)
[dotˈɜɪəʀən]
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- dotéier
- dotéieren
- dotéiers
- dotéiert
Konjugatioun
- Infinitiv
- dotéieren
- Partizip
- dotéiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- dotéieren
- du
- dotéiers
- hien / hatt / si
- dotéiert
- mir
- dotéieren
- dir
- dotéiert
- si
- dotéieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hunn dotéiert
- du
- hues dotéiert
- hien / hatt / si
- huet dotéiert
- mir
- hunn dotéiert
- dir
- hutt dotéiert
- si
- hunn dotéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat dotéiert
- du
- has dotéiert
- hien / hatt / si
- hat dotéiert
- mir
- haten dotéiert
- dir
- hat dotéiert
- si
- haten dotéiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing dotéieren
- du
- géifs / géings dotéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing dotéieren
- mir
- géifen / géingen dotéieren
- dir
- géift / géingt dotéieren
- si
- géifen / géingen dotéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt dotéiert
- du
- häss dotéiert
- hien / hatt / si
- hätt dotéiert
- mir
- hätten dotéiert
- dir
- hätt dotéiert
- si
- hätten dotéiert
Imperativ · Present
- du
- dotéier!
- dir
- dotéiert!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →