dotéieren

Lëtzebuergesch
English
to allocate a value; to remunerate
Français
doter qn./qc. de qc.; attribuer une valeur; rémunérer
Deutsch
dotieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
dotéiert

Aussprooch (IPA)

[dotˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • dotéier
  • dotéieren
  • dotéiers
  • dotéiert

Konjugatioun

Infinitiv
dotéieren
Partizip
dotéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
dotéieren
du
dotéiers
hien / hatt / si
dotéiert
mir
dotéieren
dir
dotéiert
si
dotéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn dotéiert
du
hues dotéiert
hien / hatt / si
huet dotéiert
mir
hunn dotéiert
dir
hutt dotéiert
si
hunn dotéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat dotéiert
du
has dotéiert
hien / hatt / si
hat dotéiert
mir
haten dotéiert
dir
hat dotéiert
si
haten dotéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing dotéieren
du
géifs / géings dotéieren
hien / hatt / si
géif / géing dotéieren
mir
géifen / géingen dotéieren
dir
géift / géingt dotéieren
si
géifen / géingen dotéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt dotéiert
du
häss dotéiert
hien / hatt / si
hätt dotéiert
mir
hätten dotéiert
dir
hätt dotéiert
si
hätten dotéiert
Imperativ · Present
du
dotéier!
dir
dotéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →