dotéieren

Lëtzebuergesch
English
to allocate a value; to remunerate
Français
doter qn./qc. de qc.; attribuer une valeur; rémunérer
Deutsch
dotieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
dotéiert

Prononciation (API)

[dotˈɜɪəʀən]

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • dotéier
  • dotéieren
  • dotéiers
  • dotéiert

Conjugaison

Infinitif
dotéieren
Participe passé
dotéiert
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
dotéieren
du
dotéiers
hien / hatt / si
dotéiert
mir
dotéieren
dir
dotéiert
si
dotéieren
Indicatif · Passé composé
ech
hunn dotéiert
du
hues dotéiert
hien / hatt / si
huet dotéiert
mir
hunn dotéiert
dir
hutt dotéiert
si
hunn dotéiert
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat dotéiert
du
has dotéiert
hien / hatt / si
hat dotéiert
mir
haten dotéiert
dir
hat dotéiert
si
haten dotéiert
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing dotéieren
du
géifs / géings dotéieren
hien / hatt / si
géif / géing dotéieren
mir
géifen / géingen dotéieren
dir
géift / géingt dotéieren
si
géifen / géingen dotéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt dotéiert
du
häss dotéiert
hien / hatt / si
hätt dotéiert
mir
hätten dotéiert
dir
hätt dotéiert
si
hätten dotéiert
Impératif · Présent
du
dotéier!
dir
dotéiert!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →