duergoen

Lëtzebuergesch
English
to be enough; to walk towards; to lay into
Français
suffire; s'avancer vers; se ruer sur
Deutsch
reichen; zugehen auf; losgehen auf
Type
VRB
Synonym
zougoen op
Auxiliary
sinn
Participe passé
duergaangen; duergaang

Aussprache (IPA)

[dˈuːɐ̯ɡoːən]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
reichen (genügen)
Français
suffire
English
to be enough
Português
chegar; bastar
Nederlands
genoeg zijn

Bedeutung 2

Deutsch
zugehen auf
Français
se diriger vers; s'avancer vers
English
to walk up to; to walk towards
Português
dirigir-se para; encaminhar-se para
Nederlands
afgaan op (iemand, iets); toelopen naar (iemand, iets)

Synonyme

zougoen op

Bedeutung 3

umgangssprachlich

Deutsch
losgehen auf
Français
s'élancer sur; se ruer sur (avec une intention belliqueuse)
English
to attack; to lay into
Português
atirar-se a; lançar-se a (com intenção de agredir fisicamente)
Nederlands
aanvliegen; afvliegen op (iemand, iets) (elkaar)

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • duergaang
  • duergaangen
  • duergees
  • duergeet
  • duergéing
  • duergéingen
  • duergéings
  • duergéingt
  • duergi
  • duerginn
  • duergitt
  • duergoen
  • duergoen op
  • duergoung
  • duergoungen
  • duergoungs
  • duergoungt
  • duerzegoen

Anwendungsbeispiele

  1. eis Sue ginn net duer , fir en Taxi ze huelen

    Bedeutung 1: reichen

  2. eng Bier vu 40 Watt geet hei am Raum net duer

    Bedeutung 1: reichen

  3. et ass net duergaange mat der Plaz, fir am Musée déi ganz Kollektioun ze weisen

    Bedeutung 1: reichen

  4. elo geet et duer !

    Bedeutung 1: reichen

  5. si sinn openeen duergaangen an hunn sech d'Hand ginn

    Bedeutung 2: zugehen auf

  6. de Wiert huet missen agräifen, wéi déi zwee Männer openeen duergaange sinn

    umgangssprachlich

    Bedeutung 3: losgehen auf

Konjugation

Infinitiv
duergoen
Partizip Perfekt
duergaangen / duergaang
Hilfsverb
sinn
Indikativ · Präsens
ech
ginn duer
du
gees duer
hien / hatt / si
geet duer
mir
ginn duer
dir
gitt duer
si
ginn duer
Indikativ · Präteritum
ech
goung duer
du
goungs duer
hien / hatt / si
goung duer
mir
goungen duer
dir
goungt duer
si
goungen duer
Indikativ · Perfekt
ech
sinn duergaangen / duergaang
du
bass duergaangen / duergaang
hien / hatt / si
ass duergaangen / duergaang
mir
sinn duergaangen / duergaang
dir
sidd duergaangen / duergaang
si
sinn duergaangen / duergaang
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
war duergaangen / duergaang
du
waars duergaangen / duergaang
hien / hatt / si
war duergaangen / duergaang
mir
waren duergaangen / duergaang
dir
waart duergaangen / duergaang
si
waren duergaangen / duergaang
Konditional · presentSimple
ech
géing duer
du
géings duer
hien / hatt / si
géing duer
mir
géingen duer
dir
géingt duer
si
géingen duer
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing duergoen
du
géifs / géings duergoen
hien / hatt / si
géif / géing duergoen
mir
géifen / géingen duergoen
dir
géift / géingt duergoen
si
géifen / géingen duergoen
Konditional · Vergangenheit
ech
wier duergaangen / duergaang
du
wiers duergaangen / duergaang
hien / hatt / si
wier duergaangen / duergaang
mir
wieren duergaangen / duergaang
dir
wiert duergaangen / duergaang
si
wieren duergaangen / duergaang
Imperativ · Präsens
du
géi duer!
dir
gitt duer!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →