ëmgoen

Lëtzebuergesch
English
to sidestep
Français
contourner
Deutsch
umgehen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
ëmgaangen; ëmgaang

Aussprooch (IPA)

[əmɡˈoːən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
umgehen (vermeiden, nicht einhalten)
Français
éviter; éluder; contourner
English
to avoid; to sidestep
Português
evitar; iludir; contornar
Nederlands
vermijden; omzeilen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • ëmgaang
  • ëmgaangen
  • ëmgees
  • ëmgeet
  • ëmgéi
  • ëmgéing
  • ëmgéingen
  • ëmgéings
  • ëmgéingt
  • ëmgi
  • ëmginn
  • ëmgitt
  • ëmgoen
  • ëmgoung
  • ëmgoungen
  • ëmgoungs
  • ëmgoungt

Beispillsätz

  1. mir versichen, all Konfrontatioun mat eisen Noperen ze ëmgoen

    Bedeitung: éviter; éluder; contourner

  2. mir hunn den Haaptproblem mat vill Geschéck ëmgaangen

    Bedeitung: éviter; éluder; contourner

  3. dee Betrib ëmgeet systematesch all Ëmweltvirschrëften

    Bedeitung: éviter; éluder; contourner

Konjugatioun

Infinitiv
ëmgoen
Partizip
ëmgaangen / ëmgaang
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
ëmginn
du
ëmgees
hien / hatt / si
ëmgeet
mir
ëmginn
dir
ëmgitt
si
ëmginn
Indikativ · Imparfait
ech
ëmgoung
du
ëmgoungs
hien / hatt / si
ëmgoung
mir
ëmgoungen
dir
ëmgoungt
si
ëmgoungen
Indikativ · Passé composé
ech
hunn ëmgaangen / ëmgaang
du
hues ëmgaangen / ëmgaang
hien / hatt / si
huet ëmgaangen / ëmgaang
mir
hunn ëmgaangen / ëmgaang
dir
hutt ëmgaangen / ëmgaang
si
hunn ëmgaangen / ëmgaang
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat ëmgaangen / ëmgaang
du
has ëmgaangen / ëmgaang
hien / hatt / si
hat ëmgaangen / ëmgaang
mir
haten ëmgaangen / ëmgaang
dir
hat ëmgaangen / ëmgaang
si
haten ëmgaangen / ëmgaang
Conditionnel · presentSimple
ech
ëmgéing
du
ëmgéings
hien / hatt / si
ëmgéing
mir
ëmgéingen
dir
ëmgéingt
si
ëmgéingen
Conditionnel · Present
ech
géif / géing ëmgoen
du
géifs / géings ëmgoen
hien / hatt / si
géif / géing ëmgoen
mir
géifen / géingen ëmgoen
dir
géift / géingt ëmgoen
si
géifen / géingen ëmgoen
Conditionnel · Passé
ech
hätt ëmgaangen / ëmgaang
du
häss ëmgaangen / ëmgaang
hien / hatt / si
hätt ëmgaangen / ëmgaang
mir
hätten ëmgaangen / ëmgaang
dir
hätt ëmgaangen / ëmgaang
si
hätten ëmgaangen / ëmgaang
Imperativ · Present
du
ëmgéi!
dir
ëmgitt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →