ëmgoen

Lëtzebuergesch

English: to handle
Français: s'y prendre avec; manipuler
Deutsch: umgehen mit

Type: VRB
Auxiliary: sinn
Participe passé: ëmgaangen; ëmgaang

Prononciation (API)

[ˈəmɡoːən]

Sens et traductions

Sens 1

Deutsch: umgehen mit (behandeln)
Français: se comporter envers; s'y prendre avec
English: to treat; to handle
Português: tratar; lidar com (comportar-se para com)
Nederlands: omgaan met; behandelen (levende wezens)

Sens 2

Deutsch: umgehen mit (handhaben)
Français: manier; manipuler
English: to handle (to deal with)
Português: manejar; manipular
Nederlands: omgaan met; behandelen (materialen)

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

ëmgaang
ëmgaangen
ëmgees
ëmgeet
ëmgéing
ëmgéingen
ëmgéings
ëmgéingt
ëmgi
ëmginn
ëmgitt
ëmgoe mat
ëmgoen
ëmgoung
ëmgoungen
ëmgoungs
ëmgoungt
ëmzegoen

Exemples d’utilisation

et ass net an der Rei, wéi s du mat mir ëmgees !
Sens 1: se comporter envers; s'y prendre avec
ech weess, wéi ee mat Hënn ëmgeet !
Sens 1: se comporter envers; s'y prendre avec
et muss ee ganz virsiichteg mat dëser Matière ëmgoen
Sens 2: manier; manipuler

Conjugaison

Infinitif: ëmgoen
Participe passé: ëmgaangen / ëmgaang
Auxiliaire: sinn

Indicatif · Présent

ech: ginn ëm
du: gees ëm
hien / hatt / si: geet ëm
mir: ginn ëm
dir: gitt ëm
si: ginn ëm

Indicatif · Prétérit

ech: goung ëm
du: goungs ëm
hien / hatt / si: goung ëm
mir: goungen ëm
dir: goungt ëm
si: goungen ëm

Indicatif · Passé composé

ech: sinn ëmgaangen / ëmgaang
du: bass ëmgaangen / ëmgaang
hien / hatt / si: ass ëmgaangen / ëmgaang
mir: sinn ëmgaangen / ëmgaang
dir: sidd ëmgaangen / ëmgaang
si: sinn ëmgaangen / ëmgaang

Indicatif · Plus-que-parfait

ech: war ëmgaangen / ëmgaang
du: waars ëmgaangen / ëmgaang
hien / hatt / si: war ëmgaangen / ëmgaang
mir: waren ëmgaangen / ëmgaang
dir: waart ëmgaangen / ëmgaang
si: waren ëmgaangen / ëmgaang

Conditionnel · presentSimple

ech: géing ëm
du: géings ëm
hien / hatt / si: géing ëm
mir: géingen ëm
dir: géingt ëm
si: géingen ëm

Conditionnel · Présent

ech: géif / géing ëmgoen
du: géifs / géings ëmgoen
hien / hatt / si: géif / géing ëmgoen
mir: géifen / géingen ëmgoen
dir: géift / géingt ëmgoen
si: géifen / géingen ëmgoen

Conditionnel · Passé

ech: wier ëmgaangen / ëmgaang
du: wiers ëmgaangen / ëmgaang
hien / hatt / si: wier ëmgaangen / ëmgaang
mir: wieren ëmgaangen / ëmgaang
dir: wiert ëmgaangen / ëmgaang
si: wieren ëmgaangen / ëmgaang

Impératif · Présent

du: géi ëm!
dir: gitt ëm!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →