ëmgoen

Lëtzebuergesch
English
to handle
Français
s'y prendre avec; manipuler
Deutsch
umgehen mit
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
ëmgaangen; ëmgaang

Aussprooch (IPA)

[ˈəmɡoːən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
umgehen mit (behandeln)
Français
se comporter envers; s'y prendre avec
English
to treat; to handle
Português
tratar; lidar com (comportar-se para com)
Nederlands
omgaan met; behandelen (levende wezens)

Bedeitung 2

Deutsch
umgehen mit (handhaben)
Français
manier; manipuler
English
to handle (to deal with)
Português
manejar; manipular
Nederlands
omgaan met; behandelen (materialen)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • ëmgaang
  • ëmgaangen
  • ëmgees
  • ëmgeet
  • ëmgéing
  • ëmgéingen
  • ëmgéings
  • ëmgéingt
  • ëmgi
  • ëmginn
  • ëmgitt
  • ëmgoe mat
  • ëmgoen
  • ëmgoung
  • ëmgoungen
  • ëmgoungs
  • ëmgoungt
  • ëmzegoen

Beispillsätz

  1. et ass net an der Rei, wéi s du mat mir ëmgees !

    Bedeitung 1: se comporter envers; s'y prendre avec

  2. ech weess, wéi ee mat Hënn ëmgeet !

    Bedeitung 1: se comporter envers; s'y prendre avec

  3. et muss ee ganz virsiichteg mat dëser Matière ëmgoen

    Bedeitung 2: manier; manipuler

Konjugatioun

Infinitiv
ëmgoen
Partizip
ëmgaangen / ëmgaang
Hëllefsverb
sinn
Indikativ · Present
ech
ginn ëm
du
gees ëm
hien / hatt / si
geet ëm
mir
ginn ëm
dir
gitt ëm
si
ginn ëm
Indikativ · Imparfait
ech
goung ëm
du
goungs ëm
hien / hatt / si
goung ëm
mir
goungen ëm
dir
goungt ëm
si
goungen ëm
Indikativ · Passé composé
ech
sinn ëmgaangen / ëmgaang
du
bass ëmgaangen / ëmgaang
hien / hatt / si
ass ëmgaangen / ëmgaang
mir
sinn ëmgaangen / ëmgaang
dir
sidd ëmgaangen / ëmgaang
si
sinn ëmgaangen / ëmgaang
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
war ëmgaangen / ëmgaang
du
waars ëmgaangen / ëmgaang
hien / hatt / si
war ëmgaangen / ëmgaang
mir
waren ëmgaangen / ëmgaang
dir
waart ëmgaangen / ëmgaang
si
waren ëmgaangen / ëmgaang
Conditionnel · presentSimple
ech
géing ëm
du
géings ëm
hien / hatt / si
géing ëm
mir
géingen ëm
dir
géingt ëm
si
géingen ëm
Conditionnel · Present
ech
géif / géing ëmgoen
du
géifs / géings ëmgoen
hien / hatt / si
géif / géing ëmgoen
mir
géifen / géingen ëmgoen
dir
géift / géingt ëmgoen
si
géifen / géingen ëmgoen
Conditionnel · Passé
ech
wier ëmgaangen / ëmgaang
du
wiers ëmgaangen / ëmgaang
hien / hatt / si
wier ëmgaangen / ëmgaang
mir
wieren ëmgaangen / ëmgaang
dir
wiert ëmgaangen / ëmgaang
si
wieren ëmgaangen / ëmgaang
Imperativ · Present
du
géi ëm!
dir
gitt ëm!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →