ëmquartéieren

Lëtzebuergesch
English
to rehouse
Français
reloger
Deutsch
umquartieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
ëmquartéiert

Aussprooch (IPA)

[ˈəmkwɑʀtɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
umquartieren
Français
évacuer; reloger
English
to relocate; to rehouse
Português
realojar; reacomodar
Nederlands
elders onderbrengen; elders huisvesten

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • ëmquartéieren
  • ëmquartéiers
  • ëmquartéiert
  • ëmquartéiertem
  • ëmquartéierten
  • ëmquartéierter
  • ëmzequartéieren

Beispillsätz

  1. wéinst dem Héichwaasser hunn d'Leit um Camping missen ëmquartéiert ginn

    Bedeitung: évacuer; reloger

Konjugatioun

Infinitiv
ëmquartéieren
Partizip
ëmquartéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
quartéieren ëm
du
quartéiers ëm
hien / hatt / si
quartéiert ëm
mir
quartéieren ëm
dir
quartéiert ëm
si
quartéieren ëm
Indikativ · Passé composé
ech
hunn ëmquartéiert
du
hues ëmquartéiert
hien / hatt / si
huet ëmquartéiert
mir
hunn ëmquartéiert
dir
hutt ëmquartéiert
si
hunn ëmquartéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat ëmquartéiert
du
has ëmquartéiert
hien / hatt / si
hat ëmquartéiert
mir
haten ëmquartéiert
dir
hat ëmquartéiert
si
haten ëmquartéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing ëmquartéieren
du
géifs / géings ëmquartéieren
hien / hatt / si
géif / géing ëmquartéieren
mir
géifen / géingen ëmquartéieren
dir
géift / géingt ëmquartéieren
si
géifen / géingen ëmquartéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt ëmquartéiert
du
häss ëmquartéiert
hien / hatt / si
hätt ëmquartéiert
mir
hätten ëmquartéiert
dir
hätt ëmquartéiert
si
hätten ëmquartéiert
Imperativ · Present
du
quartéier ëm!
dir
quartéiert ëm!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →