ëmwerfen
Lëtzebuergesch
- English
- to stun sb
- Français
- renverser qn
- Deutsch
- umwerfen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- ëmgeworf
Aussprache (IPA)
[ˈəmvɛʀfən]
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- ëmgeworf
- ëmwerfen
- ëmwerfs
- ëmwerft
- ëmzewerfen
Konjugation
- Infinitiv
- ëmwerfen
- Partizip Perfekt
- ëmgeworf
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- werfen ëm
- du
- wërfs / werfs ëm
- hien / hatt / si
- wërft / werft ëm
- mir
- werfen ëm
- dir
- werft ëm
- si
- werfen ëm
Indikativ · Perfekt
- ech
- hunn ëmgeworf
- du
- hues ëmgeworf
- hien / hatt / si
- huet ëmgeworf
- mir
- hunn ëmgeworf
- dir
- hutt ëmgeworf
- si
- hunn ëmgeworf
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat ëmgeworf
- du
- has ëmgeworf
- hien / hatt / si
- hat ëmgeworf
- mir
- haten ëmgeworf
- dir
- hat ëmgeworf
- si
- haten ëmgeworf
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing ëmwerfen
- du
- géifs / géings ëmwerfen
- hien / hatt / si
- géif / géing ëmwerfen
- mir
- géifen / géingen ëmwerfen
- dir
- géift / géingt ëmwerfen
- si
- géifen / géingen ëmwerfen
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt ëmgeworf
- du
- häss ëmgeworf
- hien / hatt / si
- hätt ëmgeworf
- mir
- hätten ëmgeworf
- dir
- hätt ëmgeworf
- si
- hätten ëmgeworf
Imperativ · Präsens
- du
- werf ëm!
- dir
- werft ëm!
Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zum Wörterbuch →