ëmwerfen

Lëtzebuergesch
English
to stun sb
Français
renverser qn
Deutsch
umwerfen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
ëmgeworf

Aussprache (IPA)

[ˈəmvɛʀfən]

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • ëmgeworf
  • ëmwerfen
  • ëmwerfs
  • ëmwerft
  • ëmzewerfen

Konjugation

Infinitiv
ëmwerfen
Partizip Perfekt
ëmgeworf
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
werfen ëm
du
wërfs / werfs ëm
hien / hatt / si
wërft / werft ëm
mir
werfen ëm
dir
werft ëm
si
werfen ëm
Indikativ · Perfekt
ech
hunn ëmgeworf
du
hues ëmgeworf
hien / hatt / si
huet ëmgeworf
mir
hunn ëmgeworf
dir
hutt ëmgeworf
si
hunn ëmgeworf
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat ëmgeworf
du
has ëmgeworf
hien / hatt / si
hat ëmgeworf
mir
haten ëmgeworf
dir
hat ëmgeworf
si
haten ëmgeworf
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing ëmwerfen
du
géifs / géings ëmwerfen
hien / hatt / si
géif / géing ëmwerfen
mir
géifen / géingen ëmwerfen
dir
géift / géingt ëmwerfen
si
géifen / géingen ëmwerfen
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt ëmgeworf
du
häss ëmgeworf
hien / hatt / si
hätt ëmgeworf
mir
hätten ëmgeworf
dir
hätt ëmgeworf
si
hätten ëmgeworf
Imperativ · Präsens
du
werf ëm!
dir
werft ëm!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →