ëmwerfen

Lëtzebuergesch
English
to stun sb
Français
renverser qn
Deutsch
umwerfen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
ëmgeworf

Pronunciation (IPA)

[ˈəmvɛʀfən]

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • ëmgeworf
  • ëmwerfen
  • ëmwerfs
  • ëmwerft
  • ëmzewerfen

Verb conjugation

Infinitive
ëmwerfen
Past participle
ëmgeworf
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
werfen ëm
du
wërfs / werfs ëm
hien / hatt / si
wërft / werft ëm
mir
werfen ëm
dir
werft ëm
si
werfen ëm
Indicative · Perfect
ech
hunn ëmgeworf
du
hues ëmgeworf
hien / hatt / si
huet ëmgeworf
mir
hunn ëmgeworf
dir
hutt ëmgeworf
si
hunn ëmgeworf
Indicative · Pluperfect
ech
hat ëmgeworf
du
has ëmgeworf
hien / hatt / si
hat ëmgeworf
mir
haten ëmgeworf
dir
hat ëmgeworf
si
haten ëmgeworf
Conditional · Present
ech
géif / géing ëmwerfen
du
géifs / géings ëmwerfen
hien / hatt / si
géif / géing ëmwerfen
mir
géifen / géingen ëmwerfen
dir
géift / géingt ëmwerfen
si
géifen / géingen ëmwerfen
Conditional · Past
ech
hätt ëmgeworf
du
häss ëmgeworf
hien / hatt / si
hätt ëmgeworf
mir
hätten ëmgeworf
dir
hätt ëmgeworf
si
hätten ëmgeworf
Imperative · Present
du
werf ëm!
dir
werft ëm!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →