ëmwerfen

Lëtzebuergesch
English
to stun sb
Français
renverser qn
Deutsch
umwerfen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
ëmgeworf

Aussprooch (IPA)

[ˈəmvɛʀfən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • ëmgeworf
  • ëmwerfen
  • ëmwerfs
  • ëmwerft
  • ëmzewerfen

Konjugatioun

Infinitiv
ëmwerfen
Partizip
ëmgeworf
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
werfen ëm
du
wërfs / werfs ëm
hien / hatt / si
wërft / werft ëm
mir
werfen ëm
dir
werft ëm
si
werfen ëm
Indikativ · Passé composé
ech
hunn ëmgeworf
du
hues ëmgeworf
hien / hatt / si
huet ëmgeworf
mir
hunn ëmgeworf
dir
hutt ëmgeworf
si
hunn ëmgeworf
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat ëmgeworf
du
has ëmgeworf
hien / hatt / si
hat ëmgeworf
mir
haten ëmgeworf
dir
hat ëmgeworf
si
haten ëmgeworf
Conditionnel · Present
ech
géif / géing ëmwerfen
du
géifs / géings ëmwerfen
hien / hatt / si
géif / géing ëmwerfen
mir
géifen / géingen ëmwerfen
dir
géift / géingt ëmwerfen
si
géifen / géingen ëmwerfen
Conditionnel · Passé
ech
hätt ëmgeworf
du
häss ëmgeworf
hien / hatt / si
hätt ëmgeworf
mir
hätten ëmgeworf
dir
hätt ëmgeworf
si
hätten ëmgeworf
Imperativ · Present
du
werf ëm!
dir
werft ëm!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →