enoncéieren
Lëtzebuergesch
- English
- to set out, to state
- Français
- énoncer
- Deutsch
- klar darlegen; aussprechen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- enoncéiert
Aussprache (IPA)
[enɔ̃ːsˈɜɪəʀən]
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- enoncéier
- enoncéieren
- enoncéiers
- enoncéiert
Konjugation
- Infinitiv
- enoncéieren
- Partizip Perfekt
- enoncéiert
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- enoncéieren
- du
- enoncéiers
- hien / hatt / si
- enoncéiert
- mir
- enoncéieren
- dir
- enoncéiert
- si
- enoncéieren
Indikativ · Perfekt
- ech
- hunn enoncéiert
- du
- hues enoncéiert
- hien / hatt / si
- huet enoncéiert
- mir
- hunn enoncéiert
- dir
- hutt enoncéiert
- si
- hunn enoncéiert
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat enoncéiert
- du
- has enoncéiert
- hien / hatt / si
- hat enoncéiert
- mir
- haten enoncéiert
- dir
- hat enoncéiert
- si
- haten enoncéiert
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing enoncéieren
- du
- géifs / géings enoncéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing enoncéieren
- mir
- géifen / géingen enoncéieren
- dir
- géift / géingt enoncéieren
- si
- géifen / géingen enoncéieren
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt enoncéiert
- du
- häss enoncéiert
- hien / hatt / si
- hätt enoncéiert
- mir
- hätten enoncéiert
- dir
- hätt enoncéiert
- si
- hätten enoncéiert
Imperativ · Präsens
- du
- enoncéier!
- dir
- enoncéiert!
Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zum Wörterbuch →