enoncéieren

Lëtzebuergesch
English
to set out, to state
Français
énoncer
Deutsch
klar darlegen; aussprechen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
enoncéiert

Aussprooch (IPA)

[enɔ̃ːsˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • enoncéier
  • enoncéieren
  • enoncéiers
  • enoncéiert

Konjugatioun

Infinitiv
enoncéieren
Partizip
enoncéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
enoncéieren
du
enoncéiers
hien / hatt / si
enoncéiert
mir
enoncéieren
dir
enoncéiert
si
enoncéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn enoncéiert
du
hues enoncéiert
hien / hatt / si
huet enoncéiert
mir
hunn enoncéiert
dir
hutt enoncéiert
si
hunn enoncéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat enoncéiert
du
has enoncéiert
hien / hatt / si
hat enoncéiert
mir
haten enoncéiert
dir
hat enoncéiert
si
haten enoncéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing enoncéieren
du
géifs / géings enoncéieren
hien / hatt / si
géif / géing enoncéieren
mir
géifen / géingen enoncéieren
dir
géift / géingt enoncéieren
si
géifen / géingen enoncéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt enoncéiert
du
häss enoncéiert
hien / hatt / si
hätt enoncéiert
mir
hätten enoncéiert
dir
hätt enoncéiert
si
hätten enoncéiert
Imperativ · Present
du
enoncéier!
dir
enoncéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →