enoncéieren

Lëtzebuergesch
English
to set out, to state
Français
énoncer
Deutsch
klar darlegen; aussprechen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
enoncéiert

Pronunciation (IPA)

[enɔ̃ːsˈɜɪəʀən]

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • enoncéier
  • enoncéieren
  • enoncéiers
  • enoncéiert

Verb conjugation

Infinitive
enoncéieren
Past participle
enoncéiert
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
enoncéieren
du
enoncéiers
hien / hatt / si
enoncéiert
mir
enoncéieren
dir
enoncéiert
si
enoncéieren
Indicative · Perfect
ech
hunn enoncéiert
du
hues enoncéiert
hien / hatt / si
huet enoncéiert
mir
hunn enoncéiert
dir
hutt enoncéiert
si
hunn enoncéiert
Indicative · Pluperfect
ech
hat enoncéiert
du
has enoncéiert
hien / hatt / si
hat enoncéiert
mir
haten enoncéiert
dir
hat enoncéiert
si
haten enoncéiert
Conditional · Present
ech
géif / géing enoncéieren
du
géifs / géings enoncéieren
hien / hatt / si
géif / géing enoncéieren
mir
géifen / géingen enoncéieren
dir
géift / géingt enoncéieren
si
géifen / géingen enoncéieren
Conditional · Past
ech
hätt enoncéiert
du
häss enoncéiert
hien / hatt / si
hätt enoncéiert
mir
hätten enoncéiert
dir
hätt enoncéiert
si
hätten enoncéiert
Imperative · Present
du
enoncéier!
dir
enoncéiert!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →