erausfléien

Lëtzebuergesch
English
to fly out; to be sent outside
Français
sortir; être mis dehors
Deutsch
hinausfliegen
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
erausgeflunn

Aussprooch (IPA)

[əʀˈæːʊsflɜɪən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
herausfliegen; hinausfliegen
Français
sortir (en volant)
English
to fly out (to exit)
Português
sair (a voar)
Nederlands
naar buiten vliegen; wegvliegen

Bedeitung 2

ëmgangssproochlech

Deutsch
hinausfliegen (gefeuert, hinausgeworfen werden)
Français
être mis dehors (être licencié, congédié)
English
to be fired; to be kicked out; to be sent outside (from a job; of a school; a classroom)
Português
ser posto na rua (ser despedido, ser mandado embora)
Nederlands
eruit vliegen; op staande vloet ontslagen worden

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • erausfléien
  • erausflitt
  • erausflitts
  • erausgeflu
  • erausgeflunn
  • erauszefléien

Beispillsätz

  1. d'Eil huet eis erféiert, wéi se ënner dem Scheierdaach erausgeflu koum

    Bedeitung 1: sortir

  2. den Aarbechter ass erausgeflunn

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 2: être mis dehors

  3. pass op, soss flitts de eraus !

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 2: être mis dehors

  4. eis Ekipp ass erausgeflunn

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 2: être mis dehors

Konjugatioun

Infinitiv
erausfléien
Partizip
erausgeflunn
Hëllefsverb
sinn
Indikativ · Present
ech
fléien eraus
du
flitts eraus
hien / hatt / si
flitt eraus
mir
fléien eraus
dir
flitt eraus
si
fléien eraus
Indikativ · Passé composé
ech
sinn erausgeflunn
du
bass erausgeflunn
hien / hatt / si
ass erausgeflunn
mir
sinn erausgeflunn
dir
sidd erausgeflunn
si
sinn erausgeflunn
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
war erausgeflunn
du
waars erausgeflunn
hien / hatt / si
war erausgeflunn
mir
waren erausgeflunn
dir
waart erausgeflunn
si
waren erausgeflunn
Conditionnel · Present
ech
géif / géing erausfléien
du
géifs / géings erausfléien
hien / hatt / si
géif / géing erausfléien
mir
géifen / géingen erausfléien
dir
géift / géingt erausfléien
si
géifen / géingen erausfléien
Conditionnel · Passé
ech
wier erausgeflunn
du
wiers erausgeflunn
hien / hatt / si
wier erausgeflunn
mir
wieren erausgeflunn
dir
wiert erausgeflunn
si
wieren erausgeflunn
Imperativ · Present
du
fléi eraus!
dir
flitt eraus!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →