erausgeheien

Lëtzebuergesch
English
to throw away; to throw out
Français
jeter; virer
Deutsch
hinauswerfen
Type
VRB
Synonym
erauswerfen
Auxiliary
hunn
Participe passé
erausgeheit; erausgehäit

Aussprooch (IPA)

[əʀˈæːʊsɡəhɑɪən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
herauswerfen; hinauswerfen (nach draußen werfen)
Français
jeter (vers l'extérieur)
English
to throw out; to throw away
Português
atirar (para fora)
Nederlands
naar buiten gooien

Synonymer

erauswerfen

Bedeitung 2

Deutsch
hinauswerfen (vor die Tür setzen)
Français
mettre à la porte; virer (congédier, licencier)
English
to throw out (to force to leave)
Português
pôr na rua (mandar embora, despedir)
Nederlands
eruit gooien (buiten de deur zetten)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • erausgehäis
  • erausgehäit
  • erausgehäitem
  • erausgehäiten
  • erausgehäiter
  • erausgeheien
  • erausgeheis
  • erausgeheit
  • erausgeheitem
  • erausgeheiten
  • erausgeheiter
  • erauszegeheien

Beispillsätz

  1. et soll een iwwer dem Fueren näischt zu der Autosfënster erausgeheien

    Bedeitung 1: jeter

  2. gehei deng Suen net zur Fënster eraus !

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 1: jeter

  3. ech wëll Iech net erausgeheien , mee et fänkt un, spéit ze ginn!

    Bedeitung 2: mettre à la porte; virer

  4. du däerfs der keng méi erlaben, soss geheit de Patron dech eraus

    Bedeitung 2: mettre à la porte; virer

Konjugatioun

Infinitiv
erausgeheien
Partizip
erausgeheit / erausgehäit
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
geheien eraus
du
geheis / gehäis eraus
hien / hatt / si
geheit / gehäit eraus
mir
geheien eraus
dir
geheit eraus
si
geheien eraus
Indikativ · Passé composé
ech
hunn erausgeheit / erausgehäit
du
hues erausgeheit / erausgehäit
hien / hatt / si
huet erausgeheit / erausgehäit
mir
hunn erausgeheit / erausgehäit
dir
hutt erausgeheit / erausgehäit
si
hunn erausgeheit / erausgehäit
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat erausgeheit / erausgehäit
du
has erausgeheit / erausgehäit
hien / hatt / si
hat erausgeheit / erausgehäit
mir
haten erausgeheit / erausgehäit
dir
hat erausgeheit / erausgehäit
si
haten erausgeheit / erausgehäit
Conditionnel · Present
ech
géif / géing erausgeheien
du
géifs / géings erausgeheien
hien / hatt / si
géif / géing erausgeheien
mir
géifen / géingen erausgeheien
dir
géift / géingt erausgeheien
si
géifen / géingen erausgeheien
Conditionnel · Passé
ech
hätt erausgeheit / erausgehäit
du
häss erausgeheit / erausgehäit
hien / hatt / si
hätt erausgeheit / erausgehäit
mir
hätten erausgeheit / erausgehäit
dir
hätt erausgeheit / erausgehäit
si
hätten erausgeheit / erausgehäit
Imperativ · Present
du
gehei eraus!
dir
geheit eraus!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →