ernennen
Lëtzebuergesch
- English
- to appoint
- Français
- nommer
- Deutsch
- ernennen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- ernannt
Aussprache (IPA)
[ɐnˈænən]
Bedeutungen und Übersetzungen
Bedeutung 1
- Deutsch
- ernennen
- Français
- nommer (désigner pour une fonction)
- English
- to name; to appoint
- Português
- nomear (designar para um cargo)
- Nederlands
- benoemen
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- ernannt
- ernanntem
- ernannten
- ernannter
- ernenn
- ernennen
- ernenns
- ernennt
Anwendungsbeispiele
de Verwaltungsrot ernennt haut en neie President
Bedeutung: ernennen
den nei ernannten Trainer fänkt déi nächst Saison u mat schaffen
Bedeutung: ernennen
Konjugation
- Infinitiv
- ernennen
- Partizip Perfekt
- ernannt
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- ernennen
- du
- ernenns
- hien / hatt / si
- ernennt
- mir
- ernennen
- dir
- ernennt
- si
- ernennen
Indikativ · Perfekt
- ech
- hunn ernannt
- du
- hues ernannt
- hien / hatt / si
- huet ernannt
- mir
- hunn ernannt
- dir
- hutt ernannt
- si
- hunn ernannt
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat ernannt
- du
- has ernannt
- hien / hatt / si
- hat ernannt
- mir
- haten ernannt
- dir
- hat ernannt
- si
- haten ernannt
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing ernennen
- du
- géifs / géings ernennen
- hien / hatt / si
- géif / géing ernennen
- mir
- géifen / géingen ernennen
- dir
- géift / géingt ernennen
- si
- géifen / géingen ernennen
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt ernannt
- du
- häss ernannt
- hien / hatt / si
- hätt ernannt
- mir
- hätten ernannt
- dir
- hätt ernannt
- si
- hätten ernannt
Imperativ · Präsens
- du
- ernenn!
- dir
- ernennt!
Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zum Wörterbuch →