ernennen

Lëtzebuergesch
English
to appoint
Français
nommer
Deutsch
ernennen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
ernannt

Aussprooch (IPA)

[ɐnˈænən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
ernennen
Français
nommer (désigner pour une fonction)
English
to name; to appoint
Português
nomear (designar para um cargo)
Nederlands
benoemen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • ernannt
  • ernanntem
  • ernannten
  • ernannter
  • ernenn
  • ernennen
  • ernenns
  • ernennt

Beispillsätz

  1. de Verwaltungsrot ernennt haut en neie President

    Bedeitung: nommer

  2. den nei ernannten Trainer fänkt déi nächst Saison u mat schaffen

    Bedeitung: nommer

Konjugatioun

Infinitiv
ernennen
Partizip
ernannt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
ernennen
du
ernenns
hien / hatt / si
ernennt
mir
ernennen
dir
ernennt
si
ernennen
Indikativ · Passé composé
ech
hunn ernannt
du
hues ernannt
hien / hatt / si
huet ernannt
mir
hunn ernannt
dir
hutt ernannt
si
hunn ernannt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat ernannt
du
has ernannt
hien / hatt / si
hat ernannt
mir
haten ernannt
dir
hat ernannt
si
haten ernannt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing ernennen
du
géifs / géings ernennen
hien / hatt / si
géif / géing ernennen
mir
géifen / géingen ernennen
dir
géift / géingt ernennen
si
géifen / géingen ernennen
Conditionnel · Passé
ech
hätt ernannt
du
häss ernannt
hien / hatt / si
hätt ernannt
mir
hätten ernannt
dir
hätt ernannt
si
hätten ernannt
Imperativ · Present
du
ernenn!
dir
ernennt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →