ernennen
Lëtzebuergesch
- English
- to appoint
- Français
- nommer
- Deutsch
- ernennen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- ernannt
Aussprooch (IPA)
[ɐnˈænən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- ernennen
- Français
- nommer (désigner pour une fonction)
- English
- to name; to appoint
- Português
- nomear (designar para um cargo)
- Nederlands
- benoemen
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- ernannt
- ernanntem
- ernannten
- ernannter
- ernenn
- ernennen
- ernenns
- ernennt
Beispillsätz
de Verwaltungsrot ernennt haut en neie President
Bedeitung: nommer
den nei ernannten Trainer fänkt déi nächst Saison u mat schaffen
Bedeitung: nommer
Konjugatioun
- Infinitiv
- ernennen
- Partizip
- ernannt
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- ernennen
- du
- ernenns
- hien / hatt / si
- ernennt
- mir
- ernennen
- dir
- ernennt
- si
- ernennen
Indikativ · Passé composé
- ech
- hunn ernannt
- du
- hues ernannt
- hien / hatt / si
- huet ernannt
- mir
- hunn ernannt
- dir
- hutt ernannt
- si
- hunn ernannt
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat ernannt
- du
- has ernannt
- hien / hatt / si
- hat ernannt
- mir
- haten ernannt
- dir
- hat ernannt
- si
- haten ernannt
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing ernennen
- du
- géifs / géings ernennen
- hien / hatt / si
- géif / géing ernennen
- mir
- géifen / géingen ernennen
- dir
- géift / géingt ernennen
- si
- géifen / géingen ernennen
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt ernannt
- du
- häss ernannt
- hien / hatt / si
- hätt ernannt
- mir
- hätten ernannt
- dir
- hätt ernannt
- si
- hätten ernannt
Imperativ · Present
- du
- ernenn!
- dir
- ernennt!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →