ernennen

Lëtzebuergesch
English
to appoint
Français
nommer
Deutsch
ernennen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
ernannt

Pronunciation (IPA)

[ɐnˈænən]

Meanings and translations

Meaning 1

Deutsch
ernennen
Français
nommer (désigner pour une fonction)
English
to name; to appoint
Português
nomear (designar para um cargo)
Nederlands
benoemen

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • ernannt
  • ernanntem
  • ernannten
  • ernannter
  • ernenn
  • ernennen
  • ernenns
  • ernennt

Example sentences

  1. de Verwaltungsrot ernennt haut en neie President

    Meaning: to name; to appoint

  2. den nei ernannten Trainer fänkt déi nächst Saison u mat schaffen

    Meaning: to name; to appoint

Verb conjugation

Infinitive
ernennen
Past participle
ernannt
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
ernennen
du
ernenns
hien / hatt / si
ernennt
mir
ernennen
dir
ernennt
si
ernennen
Indicative · Perfect
ech
hunn ernannt
du
hues ernannt
hien / hatt / si
huet ernannt
mir
hunn ernannt
dir
hutt ernannt
si
hunn ernannt
Indicative · Pluperfect
ech
hat ernannt
du
has ernannt
hien / hatt / si
hat ernannt
mir
haten ernannt
dir
hat ernannt
si
haten ernannt
Conditional · Present
ech
géif / géing ernennen
du
géifs / géings ernennen
hien / hatt / si
géif / géing ernennen
mir
géifen / géingen ernennen
dir
géift / géingt ernennen
si
géifen / géingen ernennen
Conditional · Past
ech
hätt ernannt
du
häss ernannt
hien / hatt / si
hätt ernannt
mir
hätten ernannt
dir
hätt ernannt
si
hätten ernannt
Imperative · Present
du
ernenn!
dir
ernennt!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →