eropkommen

Lëtzebuergesch
English
to come up; to manage to get up
Français
monter; réussir à monter
Deutsch
hinaufkommen; hinaufkommen können
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
eropkomm

Aussprache (IPA)

[əʀˈopkomən]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
heraufkommen; hinaufkommen
Français
monter (venir d'en bas)
English
to come up (to come upstairs)
Português
subir (vir de baixo)
Nederlands
naar boven komen

Bedeutung 2

Deutsch
heraufkommen können; hinaufkommen können
Français
pouvoir monter; réussir à monter
English
to manage to get up (to manage go up)
Português
poder subir; conseguir subir
Nederlands
opkomen (de trap opkomen)

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • eropkéim
  • eropkéimen
  • eropkéims
  • eropkéimt
  • eropkënns
  • eropkënnt
  • eropkomm
  • eropkommen
  • eropkommt
  • eropkoum
  • eropkoumen
  • eropkoums
  • eropkoumt
  • eropzekommen

Anwendungsbeispiele

  1. du muss eropkommen , soss héieren ech dech net

    Bedeutung 1: heraufkommen; hinaufkommen

  2. zënter hirem Accident kënnt si d'Trap net méi gutt erop

    Bedeutung 2: heraufkommen können; hinaufkommen können

Konjugation

Infinitiv
eropkommen
Partizip Perfekt
eropkomm
Hilfsverb
sinn
Indikativ · Präsens
ech
kommen erop
du
kënns erop
hien / hatt / si
kënnt erop
mir
kommen erop
dir
kommt erop
si
kommen erop
Indikativ · Präteritum
ech
koum erop
du
koums erop
hien / hatt / si
koum erop
mir
koumen erop
dir
koumt erop
si
koumen erop
Indikativ · Perfekt
ech
sinn eropkomm
du
bass eropkomm
hien / hatt / si
ass eropkomm
mir
sinn eropkomm
dir
sidd eropkomm
si
sinn eropkomm
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
war eropkomm
du
waars eropkomm
hien / hatt / si
war eropkomm
mir
waren eropkomm
dir
waart eropkomm
si
waren eropkomm
Konditional · presentSimple
ech
kéim erop
du
kéims erop
hien / hatt / si
kéim erop
mir
kéimen erop
dir
kéimt erop
si
kéimen erop
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing eropkommen
du
géifs / géings eropkommen
hien / hatt / si
géif / géing eropkommen
mir
géifen / géingen eropkommen
dir
géift / géingt eropkommen
si
géifen / géingen eropkommen
Konditional · Vergangenheit
ech
wier eropkomm
du
wiers eropkomm
hien / hatt / si
wier eropkomm
mir
wieren eropkomm
dir
wiert eropkomm
si
wieren eropkomm
Imperativ · Präsens
du
komm erop!
dir
kommt erop!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →