LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to come up; to manage to get up
- Français
- monter; réussir à monter
- Deutsch
- hinaufkommen; hinaufkommen können
- Type
- VRB
- Auxiliary
- sinn
- Participe passé
- eropkomm
eropkommen
Aussprooch (IPA)
[əʀˈopkomən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- heraufkommen; hinaufkommen
- Français
- monter (venir d'en bas)
- English
- to come up (to come upstairs)
- Português
- subir (vir de baixo)
- Nederlands
- naar boven komen
Bedeitung 2
- Deutsch
- heraufkommen können; hinaufkommen können
- Français
- pouvoir monter; réussir à monter
- English
- to manage to get up (to manage go up)
- Português
- poder subir; conseguir subir
- Nederlands
- opkomen (de trap opkomen)
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- eropkéim
- eropkéimen
- eropkéims
- eropkéimt
- eropkënns
- eropkënnt
- eropkomm
- eropkommen
- eropkommt
- eropkoum
- eropkoumen
- eropkoums
- eropkoumt
- eropzekommen
Beispillsätz
du muss eropkommen , soss héieren ech dech net
Bedeitung 1: monter
zënter hirem Accident kënnt si d'Trap net méi gutt erop
Bedeitung 2: pouvoir monter; réussir à monter
Konjugatioun
- Infinitiv
- eropkommen
- Partizip
- eropkomm
- Hëllefsverb
- sinn
Indikativ · Present
- ech
- kommen erop
- du
- kënns erop
- hien / hatt / si
- kënnt erop
- mir
- kommen erop
- dir
- kommt erop
- si
- kommen erop
Indikativ · Imparfait
- ech
- koum erop
- du
- koums erop
- hien / hatt / si
- koum erop
- mir
- koumen erop
- dir
- koumt erop
- si
- koumen erop
Indikativ · Passé composé
- ech
- sinn eropkomm
- du
- bass eropkomm
- hien / hatt / si
- ass eropkomm
- mir
- sinn eropkomm
- dir
- sidd eropkomm
- si
- sinn eropkomm
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- war eropkomm
- du
- waars eropkomm
- hien / hatt / si
- war eropkomm
- mir
- waren eropkomm
- dir
- waart eropkomm
- si
- waren eropkomm
Conditionnel · presentSimple
- ech
- kéim erop
- du
- kéims erop
- hien / hatt / si
- kéim erop
- mir
- kéimen erop
- dir
- kéimt erop
- si
- kéimen erop
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing eropkommen
- du
- géifs / géings eropkommen
- hien / hatt / si
- géif / géing eropkommen
- mir
- géifen / géingen eropkommen
- dir
- géift / géingt eropkommen
- si
- géifen / géingen eropkommen
Conditionnel · Passé
- ech
- wier eropkomm
- du
- wiers eropkomm
- hien / hatt / si
- wier eropkomm
- mir
- wieren eropkomm
- dir
- wiert eropkomm
- si
- wieren eropkomm
Imperativ · Present
- du
- komm erop!
- dir
- kommt erop!