eropkommen

Lëtzebuergesch
English
to come up; to manage to get up
Français
monter; réussir à monter
Deutsch
hinaufkommen; hinaufkommen können
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
eropkomm

Prononciation (API)

[əʀˈopkomən]

Sens et traductions

Sens 1

Deutsch
heraufkommen; hinaufkommen
Français
monter (venir d'en bas)
English
to come up (to come upstairs)
Português
subir (vir de baixo)
Nederlands
naar boven komen

Sens 2

Deutsch
heraufkommen können; hinaufkommen können
Français
pouvoir monter; réussir à monter
English
to manage to get up (to manage go up)
Português
poder subir; conseguir subir
Nederlands
opkomen (de trap opkomen)

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • eropkéim
  • eropkéimen
  • eropkéims
  • eropkéimt
  • eropkënns
  • eropkënnt
  • eropkomm
  • eropkommen
  • eropkommt
  • eropkoum
  • eropkoumen
  • eropkoums
  • eropkoumt
  • eropzekommen

Exemples d’utilisation

  1. du muss eropkommen , soss héieren ech dech net

    Sens 1: monter

  2. zënter hirem Accident kënnt si d'Trap net méi gutt erop

    Sens 2: pouvoir monter; réussir à monter

Conjugaison

Infinitif
eropkommen
Participe passé
eropkomm
Auxiliaire
sinn
Indicatif · Présent
ech
kommen erop
du
kënns erop
hien / hatt / si
kënnt erop
mir
kommen erop
dir
kommt erop
si
kommen erop
Indicatif · Prétérit
ech
koum erop
du
koums erop
hien / hatt / si
koum erop
mir
koumen erop
dir
koumt erop
si
koumen erop
Indicatif · Passé composé
ech
sinn eropkomm
du
bass eropkomm
hien / hatt / si
ass eropkomm
mir
sinn eropkomm
dir
sidd eropkomm
si
sinn eropkomm
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
war eropkomm
du
waars eropkomm
hien / hatt / si
war eropkomm
mir
waren eropkomm
dir
waart eropkomm
si
waren eropkomm
Conditionnel · presentSimple
ech
kéim erop
du
kéims erop
hien / hatt / si
kéim erop
mir
kéimen erop
dir
kéimt erop
si
kéimen erop
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing eropkommen
du
géifs / géings eropkommen
hien / hatt / si
géif / géing eropkommen
mir
géifen / géingen eropkommen
dir
géift / géingt eropkommen
si
géifen / géingen eropkommen
Conditionnel · Passé
ech
wier eropkomm
du
wiers eropkomm
hien / hatt / si
wier eropkomm
mir
wieren eropkomm
dir
wiert eropkomm
si
wieren eropkomm
Impératif · Présent
du
komm erop!
dir
kommt erop!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →