ervirgoen

Lëtzebuergesch
English
to come from; to be shown
Français
être issu de; résulter de
Deutsch
hervorgehen aus
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
ervirgaangen; ervirgaang

Aussprooch (IPA)

[ɐfˈiːɐ̯ɡoːən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
hervorgehen aus (stammen aus)
Français
être issu de
English
to come from
Português
sair de (provir de)
Nederlands
voortkomen uit; afkomstig zijn uit

Bedeitung 2

Deutsch
hervorgehen aus (sich ergeben aus)
Français
ressortir de; résulter de
English
to be shown
Português
decorrer de; resultar de
Nederlands
blijken uit

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • ervirgaang
  • ervirgaangen
  • ervirgees
  • ervirgeet
  • ervirgéing
  • ervirgéingen
  • ervirgéings
  • ervirgéingt
  • ervirgi
  • ervirginn
  • ervirgitt
  • ervirgoen
  • ervirgoen aus
  • ervirgoung
  • ervirgoungen
  • ervirgoungs
  • ervirgoungt
  • ervirzegoen

Beispillsätz

  1. aus dëser Famill sinn zwee Paschtéier ervirgaangen

    Bedeitung 1: être issu de

  2. aus der Etüd geet ervir , datt d'Baach verknascht ass

    Bedeitung 2: ressortir de; résulter de

Konjugatioun

Infinitiv
ervirgoen
Partizip
ervirgaangen / ervirgaang
Hëllefsverb
sinn
Indikativ · Present
ech
ginn ervir
du
gees ervir
hien / hatt / si
geet ervir
mir
ginn ervir
dir
gitt ervir
si
ginn ervir
Indikativ · Imparfait
ech
goung ervir
du
goungs ervir
hien / hatt / si
goung ervir
mir
goungen ervir
dir
goungt ervir
si
goungen ervir
Indikativ · Passé composé
ech
sinn ervirgaangen / ervirgaang
du
bass ervirgaangen / ervirgaang
hien / hatt / si
ass ervirgaangen / ervirgaang
mir
sinn ervirgaangen / ervirgaang
dir
sidd ervirgaangen / ervirgaang
si
sinn ervirgaangen / ervirgaang
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
war ervirgaangen / ervirgaang
du
waars ervirgaangen / ervirgaang
hien / hatt / si
war ervirgaangen / ervirgaang
mir
waren ervirgaangen / ervirgaang
dir
waart ervirgaangen / ervirgaang
si
waren ervirgaangen / ervirgaang
Conditionnel · presentSimple
ech
géing ervir
du
géings ervir
hien / hatt / si
géing ervir
mir
géingen ervir
dir
géingt ervir
si
géingen ervir
Conditionnel · Present
ech
géif / géing ervirgoen
du
géifs / géings ervirgoen
hien / hatt / si
géif / géing ervirgoen
mir
géifen / géingen ervirgoen
dir
géift / géingt ervirgoen
si
géifen / géingen ervirgoen
Conditionnel · Passé
ech
wier ervirgaangen / ervirgaang
du
wiers ervirgaangen / ervirgaang
hien / hatt / si
wier ervirgaangen / ervirgaang
mir
wieren ervirgaangen / ervirgaang
dir
wiert ervirgaangen / ervirgaang
si
wieren ervirgaangen / ervirgaang

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →