expatriéieren

Lëtzebuergesch
English
to deport; to transfer [sth] abroad; to emigrate
Français
expatrier
Deutsch
ausbürgern; expatriieren; im Ausland anlegen; emigrieren; auswandern
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
expatriéiert

Pronunciation (IPA)

[ækspɑtʀi̯ˈɜɪəʀən]

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • expatriéier
  • expatriéieren
  • expatriéiers
  • expatriéiert

Verb conjugation

Infinitive
expatriéieren
Past participle
expatriéiert
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
expatriéieren
du
expatriéiers
hien / hatt / si
expatriéiert
mir
expatriéieren
dir
expatriéiert
si
expatriéieren
Indicative · Perfect
ech
hunn expatriéiert
du
hues expatriéiert
hien / hatt / si
huet expatriéiert
mir
hunn expatriéiert
dir
hutt expatriéiert
si
hunn expatriéiert
Indicative · Pluperfect
ech
hat expatriéiert
du
has expatriéiert
hien / hatt / si
hat expatriéiert
mir
haten expatriéiert
dir
hat expatriéiert
si
haten expatriéiert
Conditional · Present
ech
géif / géing expatriéieren
du
géifs / géings expatriéieren
hien / hatt / si
géif / géing expatriéieren
mir
géifen / géingen expatriéieren
dir
géift / géingt expatriéieren
si
géifen / géingen expatriéieren
Conditional · Past
ech
hätt expatriéiert
du
häss expatriéiert
hien / hatt / si
hätt expatriéiert
mir
hätten expatriéiert
dir
hätt expatriéiert
si
hätten expatriéiert
Imperative · Present
du
expatriéier!
dir
expatriéiert!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →