expatriéieren

Lëtzebuergesch
English
to deport; to transfer [sth] abroad; to emigrate
Français
expatrier
Deutsch
ausbürgern; expatriieren; im Ausland anlegen; emigrieren; auswandern
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
expatriéiert

Prononciation (API)

[ækspɑtʀi̯ˈɜɪəʀən]

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • expatriéier
  • expatriéieren
  • expatriéiers
  • expatriéiert

Conjugaison

Infinitif
expatriéieren
Participe passé
expatriéiert
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
expatriéieren
du
expatriéiers
hien / hatt / si
expatriéiert
mir
expatriéieren
dir
expatriéiert
si
expatriéieren
Indicatif · Passé composé
ech
hunn expatriéiert
du
hues expatriéiert
hien / hatt / si
huet expatriéiert
mir
hunn expatriéiert
dir
hutt expatriéiert
si
hunn expatriéiert
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat expatriéiert
du
has expatriéiert
hien / hatt / si
hat expatriéiert
mir
haten expatriéiert
dir
hat expatriéiert
si
haten expatriéiert
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing expatriéieren
du
géifs / géings expatriéieren
hien / hatt / si
géif / géing expatriéieren
mir
géifen / géingen expatriéieren
dir
géift / géingt expatriéieren
si
géifen / géingen expatriéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt expatriéiert
du
häss expatriéiert
hien / hatt / si
hätt expatriéiert
mir
hätten expatriéiert
dir
hätt expatriéiert
si
hätten expatriéiert
Impératif · Présent
du
expatriéier!
dir
expatriéiert!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →