expatriéieren

Lëtzebuergesch
English
to deport; to transfer [sth] abroad; to emigrate
Français
expatrier
Deutsch
ausbürgern; expatriieren; im Ausland anlegen; emigrieren; auswandern
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
expatriéiert

Aussprooch (IPA)

[ækspɑtʀi̯ˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • expatriéier
  • expatriéieren
  • expatriéiers
  • expatriéiert

Konjugatioun

Infinitiv
expatriéieren
Partizip
expatriéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
expatriéieren
du
expatriéiers
hien / hatt / si
expatriéiert
mir
expatriéieren
dir
expatriéiert
si
expatriéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn expatriéiert
du
hues expatriéiert
hien / hatt / si
huet expatriéiert
mir
hunn expatriéiert
dir
hutt expatriéiert
si
hunn expatriéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat expatriéiert
du
has expatriéiert
hien / hatt / si
hat expatriéiert
mir
haten expatriéiert
dir
hat expatriéiert
si
haten expatriéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing expatriéieren
du
géifs / géings expatriéieren
hien / hatt / si
géif / géing expatriéieren
mir
géifen / géingen expatriéieren
dir
géift / géingt expatriéieren
si
géifen / géingen expatriéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt expatriéiert
du
häss expatriéiert
hien / hatt / si
hätt expatriéiert
mir
hätten expatriéiert
dir
hätt expatriéiert
si
hätten expatriéiert
Imperativ · Present
du
expatriéier!
dir
expatriéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →