LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to send; to post; to mail; to dispatch
- Français
- expédier
- Deutsch
- [ab]schicken; [ver]senden; aufgeben
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- expediéiert
expediéieren
Aussprache (IPA)
[ækspedi̯ˈɜɪəʀən]
Gebrauchshinweise
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- expediéier
- expediéieren
- expediéiers
- expediéiert
Konjugation
- Infinitiv
- expediéieren
- Partizip Perfekt
- expediéiert
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- expediéieren
- du
- expediéiers
- hien / hatt / si
- expediéiert
- mir
- expediéieren
- dir
- expediéiert
- si
- expediéieren
Indikativ · Perfekt
- ech
- hunn expediéiert
- du
- hues expediéiert
- hien / hatt / si
- huet expediéiert
- mir
- hunn expediéiert
- dir
- hutt expediéiert
- si
- hunn expediéiert
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat expediéiert
- du
- has expediéiert
- hien / hatt / si
- hat expediéiert
- mir
- haten expediéiert
- dir
- hat expediéiert
- si
- haten expediéiert
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing expediéieren
- du
- géifs / géings expediéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing expediéieren
- mir
- géifen / géingen expediéieren
- dir
- géift / géingt expediéieren
- si
- géifen / géingen expediéieren
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt expediéiert
- du
- häss expediéiert
- hien / hatt / si
- hätt expediéiert
- mir
- hätten expediéiert
- dir
- hätt expediéiert
- si
- hätten expediéiert
Imperativ · Präsens
- du
- expediéier!
- dir
- expediéiert!