expediéieren

Lëtzebuergesch
English
to send; to post; to mail; to dispatch
Français
expédier
Deutsch
[ab]schicken; [ver]senden; aufgeben
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
expediéiert

Pronunciation (IPA)

[ækspedi̯ˈɜɪəʀən]

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • expediéier
  • expediéieren
  • expediéiers
  • expediéiert

Verb conjugation

Infinitive
expediéieren
Past participle
expediéiert
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
expediéieren
du
expediéiers
hien / hatt / si
expediéiert
mir
expediéieren
dir
expediéiert
si
expediéieren
Indicative · Perfect
ech
hunn expediéiert
du
hues expediéiert
hien / hatt / si
huet expediéiert
mir
hunn expediéiert
dir
hutt expediéiert
si
hunn expediéiert
Indicative · Pluperfect
ech
hat expediéiert
du
has expediéiert
hien / hatt / si
hat expediéiert
mir
haten expediéiert
dir
hat expediéiert
si
haten expediéiert
Conditional · Present
ech
géif / géing expediéieren
du
géifs / géings expediéieren
hien / hatt / si
géif / géing expediéieren
mir
géifen / géingen expediéieren
dir
géift / géingt expediéieren
si
géifen / géingen expediéieren
Conditional · Past
ech
hätt expediéiert
du
häss expediéiert
hien / hatt / si
hätt expediéiert
mir
hätten expediéiert
dir
hätt expediéiert
si
hätten expediéiert
Imperative · Present
du
expediéier!
dir
expediéiert!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →