expediéieren
Lëtzebuergesch
- English
- to send; to post; to mail; to dispatch
- Français
- expédier
- Deutsch
- [ab]schicken; [ver]senden; aufgeben
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- expediéiert
Pronunciation (IPA)
[ækspedi̯ˈɜɪəʀən]
Spelling variants
Only source-reviewed variants are suggested.
- expediéier
- expediéieren
- expediéiers
- expediéiert
Verb conjugation
- Infinitive
- expediéieren
- Past participle
- expediéiert
- Auxiliary
- hunn
Indicative · Present
- ech
- expediéieren
- du
- expediéiers
- hien / hatt / si
- expediéiert
- mir
- expediéieren
- dir
- expediéiert
- si
- expediéieren
Indicative · Perfect
- ech
- hunn expediéiert
- du
- hues expediéiert
- hien / hatt / si
- huet expediéiert
- mir
- hunn expediéiert
- dir
- hutt expediéiert
- si
- hunn expediéiert
Indicative · Pluperfect
- ech
- hat expediéiert
- du
- has expediéiert
- hien / hatt / si
- hat expediéiert
- mir
- haten expediéiert
- dir
- hat expediéiert
- si
- haten expediéiert
Conditional · Present
- ech
- géif / géing expediéieren
- du
- géifs / géings expediéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing expediéieren
- mir
- géifen / géingen expediéieren
- dir
- géift / géingt expediéieren
- si
- géifen / géingen expediéieren
Conditional · Past
- ech
- hätt expediéiert
- du
- häss expediéiert
- hien / hatt / si
- hätt expediéiert
- mir
- hätten expediéiert
- dir
- hätt expediéiert
- si
- hätten expediéiert
Imperative · Present
- du
- expediéier!
- dir
- expediéiert!
Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0
Back to dictionary →