LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to send; to post; to mail; to dispatch
- Français
- expédier
- Deutsch
- [ab]schicken; [ver]senden; aufgeben
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- expediéiert
expediéieren
Aussprooch (IPA)
[ækspedi̯ˈɜɪəʀən]
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- expediéier
- expediéieren
- expediéiers
- expediéiert
Konjugatioun
- Infinitiv
- expediéieren
- Partizip
- expediéiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- expediéieren
- du
- expediéiers
- hien / hatt / si
- expediéiert
- mir
- expediéieren
- dir
- expediéiert
- si
- expediéieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hunn expediéiert
- du
- hues expediéiert
- hien / hatt / si
- huet expediéiert
- mir
- hunn expediéiert
- dir
- hutt expediéiert
- si
- hunn expediéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat expediéiert
- du
- has expediéiert
- hien / hatt / si
- hat expediéiert
- mir
- haten expediéiert
- dir
- hat expediéiert
- si
- haten expediéiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing expediéieren
- du
- géifs / géings expediéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing expediéieren
- mir
- géifen / géingen expediéieren
- dir
- géift / géingt expediéieren
- si
- géifen / géingen expediéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt expediéiert
- du
- häss expediéiert
- hien / hatt / si
- hätt expediéiert
- mir
- hätten expediéiert
- dir
- hätt expediéiert
- si
- hätten expediéiert
Imperativ · Present
- du
- expediéier!
- dir
- expediéiert!