fladderen
Lëtzebuergesch
- English
- to flutter; to career (into); to get the push
- Français
- voltiger; faire un vol plané; se faire virer
- Deutsch
- flattern; segeln; fliegen
- Type
- VRB
- Synonym
- fléien
- Auxiliary
- sinn
- Participe passé
- gefladdert
Aussprooch (IPA)
[flˈɑdəʀən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- flattern (fliegen)
- Français
- voleter; voltiger
- English
- to flutter
- Português
- esvoaçar; voltear
- Nederlands
- fladderen; vliegen
Synonymer
fléien
Bedeitung 2
ëmgangssproochlech
- Deutsch
- segeln (fallen)
- Français
- faire un vol plané (par accident)
- English
- to fly (into); to career (into)
- Português
- cair; tombar
- Nederlands
- vliegen (uit de bocht, tegen een muur)
Bedeitung 3
ëmgangssproochlech
- Deutsch
- fliegen (hinausgeworfen werden)
- Français
- être jeté dehors; se faire virer
- English
- to be kicked out; to get the push
- Português
- ser expulso; ser posto no olho da rua
- Nederlands
- vliegen; eruit vliegen (naar buiten worden gegooid)
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- fladder
- fladderen
- fladders
- fladdert
- gefladdert
Beispillsätz
d'Dauwe sinn nervös iwwer d'Plaz gefladdert
Bedeitung 1: voleter; voltiger
wéinst dem Duerchzuch sinn all meng Ziedelen duerch d'Luucht gefladdert
Bedeitung 1: voleter; voltiger
hien ass gëschter mat sengem Auto an de Gruef gefladdert
ëmgangssproochlech
Bedeitung 2: faire un vol plané
hien ass aus dem Bistro gefladdert
ëmgangssproochlech
Bedeitung 3: être jeté dehors; se faire virer
feel net ze dacks op der Aarbecht, soss fladders de!
ëmgangssproochlech
Bedeitung 3: être jeté dehors; se faire virer
Konjugatioun
- Infinitiv
- fladderen
- Partizip
- gefladdert
- Hëllefsverb
- sinn
Indikativ · Present
- ech
- fladderen
- du
- fladders
- hien / hatt / si
- fladdert
- mir
- fladderen
- dir
- fladdert
- si
- fladderen
Indikativ · Passé composé
- ech
- si gefladdert
- du
- bass gefladdert
- hien / hatt / si
- ass gefladdert
- mir
- si gefladdert
- dir
- sidd gefladdert
- si
- si gefladdert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- war gefladdert
- du
- waars gefladdert
- hien / hatt / si
- war gefladdert
- mir
- ware gefladdert
- dir
- waart gefladdert
- si
- ware gefladdert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing fladderen
- du
- géifs / géings fladderen
- hien / hatt / si
- géif / géing fladderen
- mir
- géifen / géinge fladderen
- dir
- géift / géingt fladderen
- si
- géifen / géinge fladderen
Conditionnel · Passé
- ech
- wier gefladdert
- du
- wiers gefladdert
- hien / hatt / si
- wier gefladdert
- mir
- wiere gefladdert
- dir
- wiert gefladdert
- si
- wiere gefladdert
Imperativ · Present
- du
- fladder!
- dir
- fladdert!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →