forcéieren

Lëtzebuergesch
English
to force (to); to force open; to force oneself
Français
obliger (à); forcer; se forcer
Deutsch
zwingen (zu); sprengen; sich zwingen
Type
VRB
Synonym
sech zwéngen; zwéngen (zu)
Auxiliary
hunn
Participe passé
forcéiert

Aussprooch (IPA)

[fɔʀsˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
zwingen (zu)
Français
forcer (à); obliger (à)
English
to force (to)
Português
forçar (a); obrigar (a)
Nederlands
dwingen (te)

Synonymer

zwéngen (zu)

Bedeitung 2

Deutsch
sprengen (mit Gewalt öffnen)
Français
forcer (ouvrir par force)
English
to force open
Português
forçar (abrir à força)
Nederlands
forceren (met geweld openen)

Bedeitung 3

Deutsch
sich zwingen
Français
se forcer (faire un effort sur soi-même)
English
to force oneself
Português
forçar-se
Nederlands
zich dwingen; moeite doen

Synonymer

sech zwéngen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • forcéier
  • forcéieren
  • forcéieren (zu)
  • forcéiers
  • forcéiert
  • forcéiertem
  • forcéierten
  • forcéierter
  • sech forcéieren

Beispillsätz

  1. ech loosse mech zu näischt forcéieren !

    Bedeitung 1: forcer (à); obliger (à)

  2. et kann ee kee forcéieren , säi Glawen ze änneren

    Bedeitung 1: forcer (à); obliger (à)

  3. wann d'Strooss gespaart ass, dann ass ee forcéiert , d'Deviatioun ze huelen

    Bedeitung 1: forcer (à); obliger (à)

  4. de Schlässer huet d'Schlass misse forcéieren

    Bedeitung 2: forcer

  5. forcéier näischt!

    Bedeitung 2: forcer

  6. ech hu mech misse forcéieren , fir net haart ze laachen

    Bedeitung 3: se forcer

  7. forcéier dech net, déi Portioun ganz z'iessen!

    Bedeitung 3: se forcer

Konjugatioun

Infinitiv
forcéieren
Partizip
forcéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
forcéieren (mech)
du
forcéiers (dech)
hien / hatt / si
forcéiert (sech)
mir
forcéieren (eis)
dir
forcéiert (iech)
si
forcéieren (sech)
Indikativ · Passé composé
ech
hunn (mech) forcéiert
du
hues (dech) forcéiert
hien / hatt / si
huet (sech) forcéiert
mir
hunn (eis) forcéiert
dir
hutt (iech) forcéiert
si
hunn (sech) forcéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat (mech) forcéiert
du
has (dech) forcéiert
hien / hatt / si
hat (sech) forcéiert
mir
haten (eis) forcéiert
dir
hat (iech) forcéiert
si
haten (sech) forcéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing (mech) forcéieren
du
géifs / géings (dech) forcéieren
hien / hatt / si
géif / géing (sech) forcéieren
mir
géifen / géingen (eis) forcéieren
dir
géift / géingt (iech) forcéieren
si
géifen / géingen (sech) forcéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt (mech) forcéiert
du
häss (dech) forcéiert
hien / hatt / si
hätt (sech) forcéiert
mir
hätten (eis) forcéiert
dir
hätt (iech) forcéiert
si
hätten (sech) forcéiert
Imperativ · Present
du
forcéier (dech)!
dir
forcéiert (iech)!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →