glucksen

Lëtzebuergesch
English
to glug; to chuckle; to cluck
Français
gargouiller; glousser
Deutsch
gluckern; glucksen; glucken
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gegluckst

Aussprooch (IPA)

[ɡlˈuksən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
glucksen; gluckern
Français
gargouiller
English
to gurgle; to glug
Português
gorgolejar
Nederlands
klokken; borrelen

Bedeitung 2

Deutsch
glucksen (lachen)
Français
glousser (rire)
English
to chuckle
Português
cacarejar umas risadinhas
Nederlands
hikken; grinniken (onderdrukt lachen)

Bedeitung 3

Deutsch
glucken (Henne)
Français
glousser (poule)
English
to cluck (hen)
Português
cacarejar (galinha)
Nederlands
kakelen (kippen)
Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • gegluckst
  • glucks
  • glucksen
  • gluckst

Beispillsätz

  1. beim Erausschëdden huet d'Waasser gegluckst

    Bedeitung 1: gargouiller

  2. et gluckst mer am Mo

    Bedeitung 1: gargouiller

  3. d'Kanner hu gegluckst vu Freed

    Bedeitung 2: glousser

  4. d'Hong gluckst

    Bedeitung 3: glousser

Konjugatioun

Infinitiv
glucksen
Partizip
gegluckst
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
glucksen
du
glucks
hien / hatt / si
gluckst
mir
glucksen
dir
gluckst
si
glucksen
Indikativ · Passé composé
ech
hu gegluckst
du
hues gegluckst
hien / hatt / si
huet gegluckst
mir
hu gegluckst
dir
hutt gegluckst
si
hu gegluckst
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat gegluckst
du
has gegluckst
hien / hatt / si
hat gegluckst
mir
hate gegluckst
dir
hat gegluckst
si
hate gegluckst
Conditionnel · Present
ech
géif / géing glucksen
du
géifs / géings glucksen
hien / hatt / si
géif / géing glucksen
mir
géifen / géinge glucksen
dir
géift / géingt glucksen
si
géifen / géinge glucksen
Conditionnel · Passé
ech
hätt gegluckst
du
häss gegluckst
hien / hatt / si
hätt gegluckst
mir
hätte gegluckst
dir
hätt gegluckst
si
hätte gegluckst
Imperativ · Present
du
glucks!
dir
gluckst!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →