gonnen
Lëtzebuergesch
- English
- to treat oneself to something; to not begrudge
- Français
- s'offrir quelque chose; être content de
- Deutsch
- sich etwas gönnen; gönnen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- gegonnt
Pronunciation (IPA)
[ɡˈonən]
Spelling variants
Only source-reviewed variants are suggested.
- gegonnt
- gegonntem
- gegonnten
- gegonnter
- gonn
- gonnen
- gonns
- gonnt
Verb conjugation
- Infinitive
- gonnen
- Past participle
- gegonnt
- Auxiliary
- hunn
Indicative · Present
- ech
- gonnen
- du
- gonns
- hien / hatt / si
- gonnt
- mir
- gonnen
- dir
- gonnt
- si
- gonnen
Indicative · Perfect
- ech
- hu gegonnt
- du
- hues gegonnt
- hien / hatt / si
- huet gegonnt
- mir
- hu gegonnt
- dir
- hutt gegonnt
- si
- hu gegonnt
Indicative · Pluperfect
- ech
- hat gegonnt
- du
- has gegonnt
- hien / hatt / si
- hat gegonnt
- mir
- hate gegonnt
- dir
- hat gegonnt
- si
- hate gegonnt
Conditional · Present
- ech
- géif / géing gonnen
- du
- géifs / géings gonnen
- hien / hatt / si
- géif / géing gonnen
- mir
- géifen / géinge gonnen
- dir
- géift / géingt gonnen
- si
- géifen / géinge gonnen
Conditional · Past
- ech
- hätt gegonnt
- du
- häss gegonnt
- hien / hatt / si
- hätt gegonnt
- mir
- hätte gegonnt
- dir
- hätt gegonnt
- si
- hätte gegonnt
Imperative · Present
- du
- gonn!
- dir
- gonnt!
Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0
Back to dictionary →