gonnen
Lëtzebuergesch
- English
- to treat oneself to something; to not begrudge
- Français
- s'offrir quelque chose; être content de
- Deutsch
- sich etwas gönnen; gönnen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- gegonnt
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- gegonnt
- gegonntem
- gegonnten
- gegonnter
- gonn
- gonnen
- gonns
- gonnt
Konjugatioun
- Infinitiv
- gonnen
- Partizip
- gegonnt
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- gonnen
- du
- gonns
- hien / hatt / si
- gonnt
- mir
- gonnen
- dir
- gonnt
- si
- gonnen
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu gegonnt
- du
- hues gegonnt
- hien / hatt / si
- huet gegonnt
- mir
- hu gegonnt
- dir
- hutt gegonnt
- si
- hu gegonnt
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat gegonnt
- du
- has gegonnt
- hien / hatt / si
- hat gegonnt
- mir
- hate gegonnt
- dir
- hat gegonnt
- si
- hate gegonnt
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing gonnen
- du
- géifs / géings gonnen
- hien / hatt / si
- géif / géing gonnen
- mir
- géifen / géinge gonnen
- dir
- géift / géingt gonnen
- si
- géifen / géinge gonnen
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt gegonnt
- du
- häss gegonnt
- hien / hatt / si
- hätt gegonnt
- mir
- hätte gegonnt
- dir
- hätt gegonnt
- si
- hätte gegonnt
Imperativ · Present
- du
- gonn!
- dir
- gonnt!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →