gonnen

Lëtzebuergesch
English
to treat oneself to something; to not begrudge
Français
s'offrir quelque chose; être content de
Deutsch
sich etwas gönnen; gönnen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gegonnt

Prononciation (API)

[ɡˈonən]

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • gegonnt
  • gegonntem
  • gegonnten
  • gegonnter
  • gonn
  • gonnen
  • gonns
  • gonnt

Conjugaison

Infinitif
gonnen
Participe passé
gegonnt
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
gonnen
du
gonns
hien / hatt / si
gonnt
mir
gonnen
dir
gonnt
si
gonnen
Indicatif · Passé composé
ech
hu gegonnt
du
hues gegonnt
hien / hatt / si
huet gegonnt
mir
hu gegonnt
dir
hutt gegonnt
si
hu gegonnt
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat gegonnt
du
has gegonnt
hien / hatt / si
hat gegonnt
mir
hate gegonnt
dir
hat gegonnt
si
hate gegonnt
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing gonnen
du
géifs / géings gonnen
hien / hatt / si
géif / géing gonnen
mir
géifen / géinge gonnen
dir
géift / géingt gonnen
si
géifen / géinge gonnen
Conditionnel · Passé
ech
hätt gegonnt
du
häss gegonnt
hien / hatt / si
hätt gegonnt
mir
hätte gegonnt
dir
hätt gegonnt
si
hätte gegonnt
Impératif · Présent
du
gonn!
dir
gonnt!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →