hechelen
Lëtzebuergesch
- English
- to pant; to tittle-tattle
- Français
- haleter; jaser
- Deutsch
- hecheln
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- gehechelt
Aussprooch (IPA)
[hˈæɕələn]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- hecheln (atmen)
- Français
- haleter
- English
- to pant
- Português
- ofegar
- Nederlands
- hijgen (van een hond)
Bedeitung 2
ëmgangssproochlech
- Deutsch
- hecheln (lästern)
- Français
- jaser (dire des méchancetés)
- English
- to tittle-tattle
- Português
- murmurar (dizer mal)
- Nederlands
- roddelen (over de hekel halen)
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- gehechelt
- hechel
- hechelen
- hechels
- hechelt
Beispillsätz
wann et engem Hond waarm ass, dann hechelt en
Bedeitung 1: haleter
déi al Fraen hu gehechelt , esoubal den Noper de Réck gedréit hat
ëmgangssproochlech
Bedeitung 2: jaser
Konjugatioun
- Infinitiv
- hechelen
- Partizip
- gehechelt
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- hechelen
- du
- hechels
- hien / hatt / si
- hechelt
- mir
- hechelen
- dir
- hechelt
- si
- hechelen
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu gehechelt
- du
- hues gehechelt
- hien / hatt / si
- huet gehechelt
- mir
- hu gehechelt
- dir
- hutt gehechelt
- si
- hu gehechelt
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat gehechelt
- du
- has gehechelt
- hien / hatt / si
- hat gehechelt
- mir
- hate gehechelt
- dir
- hat gehechelt
- si
- hate gehechelt
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing hechelen
- du
- géifs / géings hechelen
- hien / hatt / si
- géif / géing hechelen
- mir
- géifen / géingen hechelen
- dir
- géift / géingt hechelen
- si
- géifen / géingen hechelen
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt gehechelt
- du
- häss gehechelt
- hien / hatt / si
- hätt gehechelt
- mir
- hätte gehechelt
- dir
- hätt gehechelt
- si
- hätte gehechelt
Imperativ · Present
- du
- hechel!
- dir
- hechelt!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →