incitéieren

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
incitéiert

Aussprache (IPA)

[ɛ̃ːsitˈɜɪəʀən]

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • incitéier
  • incitéieren
  • incitéiers
  • incitéiert

Konjugation

Infinitiv
incitéieren
Partizip Perfekt
incitéiert
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
incitéieren
du
incitéiers
hien / hatt / si
incitéiert
mir
incitéieren
dir
incitéiert
si
incitéieren
Indikativ · Perfekt
ech
hunn incitéiert
du
hues incitéiert
hien / hatt / si
huet incitéiert
mir
hunn incitéiert
dir
hutt incitéiert
si
hunn incitéiert
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat incitéiert
du
has incitéiert
hien / hatt / si
hat incitéiert
mir
haten incitéiert
dir
hat incitéiert
si
haten incitéiert
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing incitéieren
du
géifs / géings incitéieren
hien / hatt / si
géif / géing incitéieren
mir
géifen / géingen incitéieren
dir
géift / géingt incitéieren
si
géifen / géingen incitéieren
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt incitéiert
du
häss incitéiert
hien / hatt / si
hätt incitéiert
mir
hätten incitéiert
dir
hätt incitéiert
si
hätten incitéiert
Imperativ · Präsens
du
incitéier!
dir
incitéiert!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →