incitéieren

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
incitéiert

Prononciation (API)

[ɛ̃ːsitˈɜɪəʀən]

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • incitéier
  • incitéieren
  • incitéiers
  • incitéiert

Conjugaison

Infinitif
incitéieren
Participe passé
incitéiert
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
incitéieren
du
incitéiers
hien / hatt / si
incitéiert
mir
incitéieren
dir
incitéiert
si
incitéieren
Indicatif · Passé composé
ech
hunn incitéiert
du
hues incitéiert
hien / hatt / si
huet incitéiert
mir
hunn incitéiert
dir
hutt incitéiert
si
hunn incitéiert
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat incitéiert
du
has incitéiert
hien / hatt / si
hat incitéiert
mir
haten incitéiert
dir
hat incitéiert
si
haten incitéiert
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing incitéieren
du
géifs / géings incitéieren
hien / hatt / si
géif / géing incitéieren
mir
géifen / géingen incitéieren
dir
géift / géingt incitéieren
si
géifen / géingen incitéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt incitéiert
du
häss incitéiert
hien / hatt / si
hätt incitéiert
mir
hätten incitéiert
dir
hätt incitéiert
si
hätten incitéiert
Impératif · Présent
du
incitéier!
dir
incitéiert!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →