LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- Français
- Deutsch
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- incitéiert
incitéieren
Aussprooch (IPA)
[ɛ̃ːsitˈɜɪəʀən]
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- incitéier
- incitéieren
- incitéiers
- incitéiert
Konjugatioun
- Infinitiv
- incitéieren
- Partizip
- incitéiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- incitéieren
- du
- incitéiers
- hien / hatt / si
- incitéiert
- mir
- incitéieren
- dir
- incitéiert
- si
- incitéieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hunn incitéiert
- du
- hues incitéiert
- hien / hatt / si
- huet incitéiert
- mir
- hunn incitéiert
- dir
- hutt incitéiert
- si
- hunn incitéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat incitéiert
- du
- has incitéiert
- hien / hatt / si
- hat incitéiert
- mir
- haten incitéiert
- dir
- hat incitéiert
- si
- haten incitéiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing incitéieren
- du
- géifs / géings incitéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing incitéieren
- mir
- géifen / géingen incitéieren
- dir
- géift / géingt incitéieren
- si
- géifen / géingen incitéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt incitéiert
- du
- häss incitéiert
- hien / hatt / si
- hätt incitéiert
- mir
- hätten incitéiert
- dir
- hätt incitéiert
- si
- hätten incitéiert
Imperativ · Present
- du
- incitéier!
- dir
- incitéiert!