insistéieren

Lëtzebuergesch
English
to insist on
Français
insister; insister sur
Deutsch
drängen auf; Gewicht legen auf
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
insistéiert

Aussprooch (IPA)

[ɛ̃ːsistˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
bestehen auf; drängen auf
Français
insister (s'obstiner)
English
to insist on (to demand)
Português
insistir (obstinar-se)
Nederlands
(er)op staan (aandringen op)

Bedeitung 2

Deutsch
Gewicht legen auf
Français
insister sur (mettre l'accent sur)
English
to insist on (to lay stress on)
Português
insistir em (pôr o acento em)
Nederlands
belang hechten aan
Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • insistéier
  • insistéieren
  • insistéieren op
  • insistéiers
  • insistéiert

Beispillsätz

  1. mäi Monni huet insistéiert , fir d'Rechnung ze bezuelen

    Bedeitung 1: insister

  2. hien huet a senger Ried besonnesch op déi sozial Problematik insistéiert

    Bedeitung 2: insister sur

Konjugatioun

Infinitiv
insistéieren
Partizip
insistéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
insistéieren
du
insistéiers
hien / hatt / si
insistéiert
mir
insistéieren
dir
insistéiert
si
insistéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn insistéiert
du
hues insistéiert
hien / hatt / si
huet insistéiert
mir
hunn insistéiert
dir
hutt insistéiert
si
hunn insistéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat insistéiert
du
has insistéiert
hien / hatt / si
hat insistéiert
mir
haten insistéiert
dir
hat insistéiert
si
haten insistéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing insistéieren
du
géifs / géings insistéieren
hien / hatt / si
géif / géing insistéieren
mir
géifen / géingen insistéieren
dir
géift / géingt insistéieren
si
géifen / géingen insistéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt insistéiert
du
häss insistéiert
hien / hatt / si
hätt insistéiert
mir
hätten insistéiert
dir
hätt insistéiert
si
hätten insistéiert
Imperativ · Present
du
insistéier!
dir
insistéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →