irritéieren

Lëtzebuergesch
English
to irritate
Français
irriter
Deutsch
irritieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
irritéiert

Pronunciation (IPA)

[iʀitˈɜɪəʀən]

Meanings and translations

Meaning 1

Deutsch
irritieren (ärgern, reizen)
Français
irriter (agacer, exaspérer)
English
to irritate (to annoy)
Português
irritar (agastar, exasperar)
Nederlands
irriteren (ergeren, prikkelen)

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • irritéier
  • irritéieren
  • irritéiers
  • irritéiert
  • irritéiertem
  • irritéierten
  • irritéierter

Example sentences

  1. déi frech Bemierkung huet mech esou irritéiert , datt ech mech net méi konnt konzentréieren

    Meaning: to irritate

  2. wann een en anotemt, irritéiert Ammoniak d'Nues, de Mond an den Hals

    Meaning: to irritate

Verb conjugation

Infinitive
irritéieren
Past participle
irritéiert
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
irritéieren
du
irritéiers
hien / hatt / si
irritéiert
mir
irritéieren
dir
irritéiert
si
irritéieren
Indicative · Perfect
ech
hunn irritéiert
du
hues irritéiert
hien / hatt / si
huet irritéiert
mir
hunn irritéiert
dir
hutt irritéiert
si
hunn irritéiert
Indicative · Pluperfect
ech
hat irritéiert
du
has irritéiert
hien / hatt / si
hat irritéiert
mir
haten irritéiert
dir
hat irritéiert
si
haten irritéiert
Conditional · Present
ech
géif / géing irritéieren
du
géifs / géings irritéieren
hien / hatt / si
géif / géing irritéieren
mir
géifen / géingen irritéieren
dir
géift / géingt irritéieren
si
géifen / géingen irritéieren
Conditional · Past
ech
hätt irritéiert
du
häss irritéiert
hien / hatt / si
hätt irritéiert
mir
hätten irritéiert
dir
hätt irritéiert
si
hätten irritéiert
Imperative · Present
du
irritéier!
dir
irritéiert!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →