LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to irritate
- Français
- irriter
- Deutsch
- irritieren
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- irritéiert
irritéieren
Aussprooch (IPA)
[iʀitˈɜɪəʀən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- irritieren (ärgern, reizen)
- Français
- irriter (agacer, exaspérer)
- English
- to irritate (to annoy)
- Português
- irritar (agastar, exasperar)
- Nederlands
- irriteren (ergeren, prikkelen)
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- irritéier
- irritéieren
- irritéiers
- irritéiert
- irritéiertem
- irritéierten
- irritéierter
Beispillsätz
déi frech Bemierkung huet mech esou irritéiert , datt ech mech net méi konnt konzentréieren
Bedeitung: irriter
wann een en anotemt, irritéiert Ammoniak d'Nues, de Mond an den Hals
Bedeitung: irriter
Konjugatioun
- Infinitiv
- irritéieren
- Partizip
- irritéiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- irritéieren
- du
- irritéiers
- hien / hatt / si
- irritéiert
- mir
- irritéieren
- dir
- irritéiert
- si
- irritéieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hunn irritéiert
- du
- hues irritéiert
- hien / hatt / si
- huet irritéiert
- mir
- hunn irritéiert
- dir
- hutt irritéiert
- si
- hunn irritéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat irritéiert
- du
- has irritéiert
- hien / hatt / si
- hat irritéiert
- mir
- haten irritéiert
- dir
- hat irritéiert
- si
- haten irritéiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing irritéieren
- du
- géifs / géings irritéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing irritéieren
- mir
- géifen / géingen irritéieren
- dir
- géift / géingt irritéieren
- si
- géifen / géingen irritéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt irritéiert
- du
- häss irritéiert
- hien / hatt / si
- hätt irritéiert
- mir
- hätten irritéiert
- dir
- hätt irritéiert
- si
- hätten irritéiert
Imperativ · Present
- du
- irritéier!
- dir
- irritéiert!