irritéieren

Lëtzebuergesch
English
to irritate
Français
irriter
Deutsch
irritieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
irritéiert

Prononciation (API)

[iʀitˈɜɪəʀən]

Sens et traductions

Sens 1

Deutsch
irritieren (ärgern, reizen)
Français
irriter (agacer, exaspérer)
English
to irritate (to annoy)
Português
irritar (agastar, exasperar)
Nederlands
irriteren (ergeren, prikkelen)

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • irritéier
  • irritéieren
  • irritéiers
  • irritéiert
  • irritéiertem
  • irritéierten
  • irritéierter

Exemples d’utilisation

  1. déi frech Bemierkung huet mech esou irritéiert , datt ech mech net méi konnt konzentréieren

    Sens: irriter

  2. wann een en anotemt, irritéiert Ammoniak d'Nues, de Mond an den Hals

    Sens: irriter

Conjugaison

Infinitif
irritéieren
Participe passé
irritéiert
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
irritéieren
du
irritéiers
hien / hatt / si
irritéiert
mir
irritéieren
dir
irritéiert
si
irritéieren
Indicatif · Passé composé
ech
hunn irritéiert
du
hues irritéiert
hien / hatt / si
huet irritéiert
mir
hunn irritéiert
dir
hutt irritéiert
si
hunn irritéiert
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat irritéiert
du
has irritéiert
hien / hatt / si
hat irritéiert
mir
haten irritéiert
dir
hat irritéiert
si
haten irritéiert
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing irritéieren
du
géifs / géings irritéieren
hien / hatt / si
géif / géing irritéieren
mir
géifen / géingen irritéieren
dir
géift / géingt irritéieren
si
géifen / géingen irritéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt irritéiert
du
häss irritéiert
hien / hatt / si
hätt irritéiert
mir
hätten irritéiert
dir
hätt irritéiert
si
hätten irritéiert
Impératif · Présent
du
irritéier!
dir
irritéiert!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →