keimen

Lëtzebuergesch
English
to pant
Français
souffler; soupirer
Deutsch
schnaufen; seufzen
Type
VRB
Synonym
käichen; këmmen
Auxiliary
hunn
Participe passé
gekeimt

Aussprooch (IPA)

[kˈɑɪmən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
keuchen; schnaufen
Français
haleter; souffler
English
to pant
Português
ofegar; arquejar
Nederlands
hijgen; buiten adem zijn

Synonymer

käichen · këmmen

Bedeitung 2

Deutsch
stöhnen; seufzen
Français
soupirer
English
to moan; to sigh
Português
suspirar
Nederlands
kreunen; klagen
Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • gekeimt
  • keim
  • keimen
  • keims
  • keimt

Beispillsätz

  1. wat hu mir gekeimt , wéi mer dee géie Bierg eropgaange sinn

    Bedeitung 1: haleter; souffler

  2. eise Bop jéimert a keimt vu moies bis owes

    Bedeitung 2: soupirer

  3. d'Schüler hu gekeimt , wéi se déi vill Hausaufgabe fir de Weekend kruten

    Bedeitung 2: soupirer

Konjugatioun

Infinitiv
keimen
Partizip
gekeimt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
keimen
du
keims
hien / hatt / si
keimt
mir
keimen
dir
keimt
si
keimen
Indikativ · Passé composé
ech
hu gekeimt
du
hues gekeimt
hien / hatt / si
huet gekeimt
mir
hu gekeimt
dir
hutt gekeimt
si
hu gekeimt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat gekeimt
du
has gekeimt
hien / hatt / si
hat gekeimt
mir
hate gekeimt
dir
hat gekeimt
si
hate gekeimt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing keimen
du
géifs / géings keimen
hien / hatt / si
géif / géing keimen
mir
géifen / géinge keimen
dir
géift / géingt keimen
si
géifen / géinge keimen
Conditionnel · Passé
ech
hätt gekeimt
du
häss gekeimt
hien / hatt / si
hätt gekeimt
mir
hätte gekeimt
dir
hätt gekeimt
si
hätte gekeimt
Imperativ · Present
du
keim!
dir
keimt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →