kënnen

Lëtzebuergesch

English: can
Français: être en mesure de; avoir le droit de; avoir la permission de; pouvoir
Deutsch: können

Type: VRB
Auxiliary: hunn
Participe passé: kënnen

Aussprooch (IPA)

[kˈənən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch: können (vermögen, imstande sein zu)
Français: pouvoir; savoir; être en mesure de
English: can (to be good at, to be able to)
Português: poder; saber; estar em condições de
Nederlands: kunnen (in staat zijn)

Bedeitung 2

Deutsch: können (das Recht haben zu)
Français: pouvoir; avoir le droit de
English: can (to have the right to)
Português: poder; ter o direito de
Nederlands: kunnen; mogen (het recht hebben)

Synonymer

däerfen

Bedeitung 3

Deutsch: können (die Erlaubnis haben zu)
Français: pouvoir; avoir la permission de
English: can (to be allowed to)
Português: poder; ter permissão para
Nederlands: kunnen; mogen (toestemming hebben)

Synonymer

däerfen

Bedeitung 4

Deutsch: können (möglicherweise)
Français: pouvoir (selon une hypothèse, selon une estimation)
English: may; can (possibly)
Português: poder (ser de admitir que)
Nederlands: kunnen (mogelijk zijn)

Bedeitung 5

Deutsch: können (Grund haben zu)
Français: pouvoir (être en droit de)
English: can (to have reason to)
Português: poder (ter razões para)
Nederlands: kunnen (reden hebben te)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

ka
kann
kanns
kéint
kéinten
kéints
kënnen
kënnt
konnt
konnten
konnts

Beispillsätz

Äre Bouf ka gutt zeechnen
Bedeitung 1: pouvoir; savoir; être en mesure de
de Coureur konnt bei där Vitess net mathalen
Bedeitung 1: pouvoir; savoir; être en mesure de
ech sinn esou fit, ech kéint zwee Marathonen hannerenee lafen!
Bedeitung 1: pouvoir; savoir; être en mesure de
et ka kee soen, wéi dee Sträit ausgeet
Bedeitung 1: pouvoir; savoir; être en mesure de
ech kéint nach eng Tiessche Kaffi drénken
ëmgangssproochlech
Bedeitung 1: pouvoir; savoir; être en mesure de
ech fannen, dee Kärel kéint méi frëndlech sinn
Bedeitung 1: pouvoir; savoir; être en mesure de
an enger Demokratie kann all Bierger seng Meenung soen
Bedeitung 2: pouvoir; avoir le droit de
du kanns den Dossier huelen, mee vergiess net, mer en dono erëmzeginn!
Bedeitung 3: pouvoir; avoir la permission de
d'Kanner konnten sech d'Spillsaache selwer eraussichen
Bedeitung 3: pouvoir; avoir la permission de
huel de Prabbeli mat, et ka Ree ginn
Bedeitung 4: pouvoir
et ka sinn, datt mer muer bei dir laanschtkommen
Bedeitung 4: pouvoir
hal e Stull fräi, de Papp kann nach kommen!
Bedeitung 4: pouvoir
du kéints nawell Recht hunn
Bedeitung 4: pouvoir
du kanns dervun ausgoen, datt ech der hëllefen
Bedeitung 5: pouvoir
mir kënnen unhuelen, datt den Abriecher net eleng war
Bedeitung 5: pouvoir

Konjugatioun

Infinitiv: kënnen
Partizip: kënnen
Hëllefsverb: hunn

Indikativ · Present

ech: kann
du: kanns
hien / hatt / si: kann
mir: kënnen
dir: kënnt
si: kënnen

Indikativ · Imparfait

ech: konnt
du: konnts
hien / hatt / si: konnt
mir: konnten
dir: konnt
si: konnten

Indikativ · Passé composé

ech: hu kënnen
du: hues kënnen
hien / hatt / si: huet kënnen
mir: hu kënnen
dir: hutt kënnen
si: hu kënnen

Indikativ · Plus-que-parfait

ech: hat kënnen
du: has kënnen
hien / hatt / si: hat kënnen
mir: hate kënnen
dir: hat kënnen
si: hate kënnen

Conditionnel · presentSimple

ech: kéint
du: kéints
hien / hatt / si: kéint
mir: kéinten
dir: kéint
si: kéinten

Conditionnel · Present

ech: géif / géing kënnen
du: géifs / géings kënnen
hien / hatt / si: géif / géing kënnen
mir: géifen / géinge kënnen
dir: géift / géingt kënnen
si: géifen / géinge kënnen

Conditionnel · Passé

ech: hätt kënnen
du: häss kënnen
hien / hatt / si: hätt kënnen
mir: hätte kënnen
dir: hätt kënnen
si: hätte kënnen

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →