kennen
Lëtzebuergesch
- English
- to know; to have knowledge of; to be skilled in; to know oneself
- Français
- connaître; se connaître
- Deutsch
- kennen; sich kennen
- Type
- VRB
- Synonym
- verstoen
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- kannt
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- kennen (eine Person)
- Français
- connaître (une personne)
- English
- to know (a person)
- Português
- conhecer (uma pessoa)
- Nederlands
- kennen (iemand)
Bedeitung 2
- Deutsch
- kennen (Kenntnis haben von)
- Français
- connaître (avoir connaissance de)
- English
- to know; to be familiar with; to have knowledge of
- Português
- conhecer (ter conhecimento de)
- Nederlands
- kennen (kennis hebben van, weten)
Bedeitung 3
- Deutsch
- kennen (beherrschen, verstehen)
- Français
- connaître (maîtriser, être habile en)
- English
- to know; to be skilled in
- Português
- conhecer (ser versado em)
- Nederlands
- kennen; verstaan (beheersen)
Synonymer
verstoen
Bedeitung 4
- Deutsch
- kennen (Rechnung tragen)
- Français
- connaître (tenir compte de)
- English
- to know (to take into account)
- Português
- conhecer (ter consciência de, aperceber-se de)
- Nederlands
- kennen (rekening houden met)
Bedeitung 5
- Deutsch
- sich kennen (sich einzuschätzen wissen)
- Français
- se connaître (être capable de se juger)
- English
- to know oneself
- Português
- conhecer-se (saber julgar-se)
- Nederlands
- zich kennen (zichzelf kunnen beoordelen)
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- kannt
- kennen
- kenns
- kennt
- sech kennen
Beispillsätz
mir kennen eis zënter e puer Joer
Bedeitung 1: connaître
wéi ech hie kennen , huet en nees dräi Stonne Verspéidung
Bedeitung 1: connaître
ech kennen deen, wéi wann ech e gefriess hätt!
ëmgangssproochlech
Bedeitung 1: connaître
zënter hien déi déck Plaz huet, kennt en eis net méi
ëmgangssproochlech
Bedeitung 1: connaître
ech hu mäi Papp net kannt
Bedeitung 1: connaître
ech kenne just déi éischt Stroph vum Lidd
Bedeitung 2: connaître
dee Brauch do kenne mir net hei
Bedeitung 2: connaître
dee Schräiner kennt säin Handwierk!
Bedeitung 3: connaître
hie kennt et, fir d'Fraen ze begaachelen
Bedeitung 3: connaître
hie kennt vun Tuten a Blosen näischt!
ëmgangssproochlech
Bedeitung 3: connaître
hie kennt keng Gefor
Bedeitung 4: connaître
ech weess, datt ech de Roude Wäin net verdroen, ech kenne mech
Bedeitung 5: se connaître
wann ech rose ginn, da kennen ech mech net méi!
ëmgangssproochlech
Bedeitung 5: se connaître
Konjugatioun
- Infinitiv
- kennen
- Partizip
- kannt
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- kennen (mech)
- du
- kenns (dech)
- hien / hatt / si
- kennt (sech)
- mir
- kennen (eis)
- dir
- kennt (iech)
- si
- kennen (sech)
Indikativ · Passé composé
- ech
- hunn (mech) kannt
- du
- hues (dech) kannt
- hien / hatt / si
- huet (sech) kannt
- mir
- hunn (eis) kannt
- dir
- hutt (iech) kannt
- si
- hunn (sech) kannt
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat (mech) kannt
- du
- has (dech) kannt
- hien / hatt / si
- hat (sech) kannt
- mir
- haten (eis) kannt
- dir
- hat (iech) kannt
- si
- haten (sech) kannt
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing (mech) kennen
- du
- géifs / géings (dech) kennen
- hien / hatt / si
- géif / géing (sech) kennen
- mir
- géifen / géingen (eis) kennen
- dir
- géift / géingt (iech) kennen
- si
- géifen / géingen (sech) kennen
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt (mech) kannt
- du
- häss (dech) kannt
- hien / hatt / si
- hätt (sech) kannt
- mir
- hätten (eis) kannt
- dir
- hätt (iech) kannt
- si
- hätten (sech) kannt
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →