LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to lose consciousness; to collapse
- Français
- être victime d'un collapsus (cardiovasculaire); s'écrouler
- Deutsch
- kollabieren; zusammenbrechen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- sinn
- Participe passé
- kollabéiert
kollabéieren
Aussprache (IPA)
[kolɑbˈɜɪəʀən]
Bedeutungen und Übersetzungen
Bedeutung 1
- Deutsch
- kollabieren (eine Kreislaufschwäche erleiden)
- Français
- être victime d'un collapsus (cardiovasculaire)
- English
- to collapse; to lose consciousness (from circulatory debility)
- Português
- colapsar (desfalecer)
- Nederlands
- flauwvallen
Bedeutung 2
- Deutsch
- zusammenfallen; zusammenbrechen
- Français
- s'effondrer; s'écrouler
- English
- to collapse (to break down)
- Português
- colapsar (ruir)
- Nederlands
- tot stilstand komen (het verkeer)
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- kollabéier
- kollabéieren
- kollabéiers
- kollabéiert
Anwendungsbeispiele
wéi hien aus der Sauna koum, ass e virun der Dier kollabéiert
Bedeutung 1: kollabieren
nodeems déi Rout Luuchten ausgefall sinn, ass de Verkéier am Stadzentrum kollabéiert
Bedeutung 2: zusammenfallen; zusammenbrechen
de Kommunismus huet kapituléiert, de Kapitalismus ass och amgaang ze kollabéieren , wat bleift eis dann als System fir d'Zukunft?
Bedeutung 2: zusammenfallen; zusammenbrechen
Konjugation
- Infinitiv
- kollabéieren
- Partizip Perfekt
- kollabéiert
- Hilfsverb
- sinn
Indikativ · Präsens
- ech
- kollabéieren
- du
- kollabéiers
- hien / hatt / si
- kollabéiert
- mir
- kollabéieren
- dir
- kollabéiert
- si
- kollabéieren
Indikativ · Perfekt
- ech
- si kollabéiert
- du
- bass kollabéiert
- hien / hatt / si
- ass kollabéiert
- mir
- si kollabéiert
- dir
- sidd kollabéiert
- si
- si kollabéiert
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- war kollabéiert
- du
- waars kollabéiert
- hien / hatt / si
- war kollabéiert
- mir
- ware kollabéiert
- dir
- waart kollabéiert
- si
- ware kollabéiert
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing kollabéieren
- du
- géifs / géings kollabéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing kollabéieren
- mir
- géifen / géinge kollabéieren
- dir
- géift / géingt kollabéieren
- si
- géifen / géinge kollabéieren
Konditional · Vergangenheit
- ech
- wier kollabéiert
- du
- wiers kollabéiert
- hien / hatt / si
- wier kollabéiert
- mir
- wiere kollabéiert
- dir
- wiert kollabéiert
- si
- wiere kollabéiert
Imperativ · Präsens
- du
- kollabéier!
- dir
- kollabéiert!