kollabéieren

Lëtzebuergesch
English
to lose consciousness; to collapse
Français
être victime d'un collapsus (cardiovasculaire); s'écrouler
Deutsch
kollabieren; zusammenbrechen
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
kollabéiert

Prononciation (API)

[kolɑbˈɜɪəʀən]

Sens et traductions

Sens 1

Deutsch
kollabieren (eine Kreislaufschwäche erleiden)
Français
être victime d'un collapsus (cardiovasculaire)
English
to collapse; to lose consciousness (from circulatory debility)
Português
colapsar (desfalecer)
Nederlands
flauwvallen

Sens 2

Deutsch
zusammenfallen; zusammenbrechen
Français
s'effondrer; s'écrouler
English
to collapse (to break down)
Português
colapsar (ruir)
Nederlands
tot stilstand komen (het verkeer)
Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • kollabéier
  • kollabéieren
  • kollabéiers
  • kollabéiert

Exemples d’utilisation

  1. wéi hien aus der Sauna koum, ass e virun der Dier kollabéiert

    Sens 1: être victime d'un collapsus (cardiovasculaire)

  2. nodeems déi Rout Luuchten ausgefall sinn, ass de Verkéier am Stadzentrum kollabéiert

    Sens 2: s'effondrer; s'écrouler

  3. de Kommunismus huet kapituléiert, de Kapitalismus ass och amgaang ze kollabéieren , wat bleift eis dann als System fir d'Zukunft?

    Sens 2: s'effondrer; s'écrouler

Conjugaison

Infinitif
kollabéieren
Participe passé
kollabéiert
Auxiliaire
sinn
Indicatif · Présent
ech
kollabéieren
du
kollabéiers
hien / hatt / si
kollabéiert
mir
kollabéieren
dir
kollabéiert
si
kollabéieren
Indicatif · Passé composé
ech
si kollabéiert
du
bass kollabéiert
hien / hatt / si
ass kollabéiert
mir
si kollabéiert
dir
sidd kollabéiert
si
si kollabéiert
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
war kollabéiert
du
waars kollabéiert
hien / hatt / si
war kollabéiert
mir
ware kollabéiert
dir
waart kollabéiert
si
ware kollabéiert
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing kollabéieren
du
géifs / géings kollabéieren
hien / hatt / si
géif / géing kollabéieren
mir
géifen / géinge kollabéieren
dir
géift / géingt kollabéieren
si
géifen / géinge kollabéieren
Conditionnel · Passé
ech
wier kollabéiert
du
wiers kollabéiert
hien / hatt / si
wier kollabéiert
mir
wiere kollabéiert
dir
wiert kollabéiert
si
wiere kollabéiert
Impératif · Présent
du
kollabéier!
dir
kollabéiert!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →