kollabéieren
Lëtzebuergesch
- English
- to lose consciousness; to collapse
- Français
- être victime d'un collapsus (cardiovasculaire); s'écrouler
- Deutsch
- kollabieren; zusammenbrechen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- sinn
- Participe passé
- kollabéiert
Prononciation (API)
[kolɑbˈɜɪəʀən]
Sens et traductions
Sens 1
- Deutsch
- kollabieren (eine Kreislaufschwäche erleiden)
- Français
- être victime d'un collapsus (cardiovasculaire)
- English
- to collapse; to lose consciousness (from circulatory debility)
- Português
- colapsar (desfalecer)
- Nederlands
- flauwvallen
Sens 2
- Deutsch
- zusammenfallen; zusammenbrechen
- Français
- s'effondrer; s'écrouler
- English
- to collapse (to break down)
- Português
- colapsar (ruir)
- Nederlands
- tot stilstand komen (het verkeer)
Variantes orthographiques
Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.
- kollabéier
- kollabéieren
- kollabéiers
- kollabéiert
Exemples d’utilisation
wéi hien aus der Sauna koum, ass e virun der Dier kollabéiert
Sens 1: être victime d'un collapsus (cardiovasculaire)
nodeems déi Rout Luuchten ausgefall sinn, ass de Verkéier am Stadzentrum kollabéiert
Sens 2: s'effondrer; s'écrouler
de Kommunismus huet kapituléiert, de Kapitalismus ass och amgaang ze kollabéieren , wat bleift eis dann als System fir d'Zukunft?
Sens 2: s'effondrer; s'écrouler
Conjugaison
- Infinitif
- kollabéieren
- Participe passé
- kollabéiert
- Auxiliaire
- sinn
Indicatif · Présent
- ech
- kollabéieren
- du
- kollabéiers
- hien / hatt / si
- kollabéiert
- mir
- kollabéieren
- dir
- kollabéiert
- si
- kollabéieren
Indicatif · Passé composé
- ech
- si kollabéiert
- du
- bass kollabéiert
- hien / hatt / si
- ass kollabéiert
- mir
- si kollabéiert
- dir
- sidd kollabéiert
- si
- si kollabéiert
Indicatif · Plus-que-parfait
- ech
- war kollabéiert
- du
- waars kollabéiert
- hien / hatt / si
- war kollabéiert
- mir
- ware kollabéiert
- dir
- waart kollabéiert
- si
- ware kollabéiert
Conditionnel · Présent
- ech
- géif / géing kollabéieren
- du
- géifs / géings kollabéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing kollabéieren
- mir
- géifen / géinge kollabéieren
- dir
- géift / géingt kollabéieren
- si
- géifen / géinge kollabéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- wier kollabéiert
- du
- wiers kollabéiert
- hien / hatt / si
- wier kollabéiert
- mir
- wiere kollabéiert
- dir
- wiert kollabéiert
- si
- wiere kollabéiert
Impératif · Présent
- du
- kollabéier!
- dir
- kollabéiert!
Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0
Retour au dictionnaire →