LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to lose consciousness; to collapse
- Français
- être victime d'un collapsus (cardiovasculaire); s'écrouler
- Deutsch
- kollabieren; zusammenbrechen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- sinn
- Participe passé
- kollabéiert
kollabéieren
Pronunciation (IPA)
[kolɑbˈɜɪəʀən]
Meanings and translations
Meaning 1
- Deutsch
- kollabieren (eine Kreislaufschwäche erleiden)
- Français
- être victime d'un collapsus (cardiovasculaire)
- English
- to collapse; to lose consciousness (from circulatory debility)
- Português
- colapsar (desfalecer)
- Nederlands
- flauwvallen
Meaning 2
- Deutsch
- zusammenfallen; zusammenbrechen
- Français
- s'effondrer; s'écrouler
- English
- to collapse (to break down)
- Português
- colapsar (ruir)
- Nederlands
- tot stilstand komen (het verkeer)
Spelling variants
Only source-reviewed variants are suggested.
- kollabéier
- kollabéieren
- kollabéiers
- kollabéiert
Example sentences
wéi hien aus der Sauna koum, ass e virun der Dier kollabéiert
Meaning 1: to collapse; to lose consciousness
nodeems déi Rout Luuchten ausgefall sinn, ass de Verkéier am Stadzentrum kollabéiert
Meaning 2: to collapse
de Kommunismus huet kapituléiert, de Kapitalismus ass och amgaang ze kollabéieren , wat bleift eis dann als System fir d'Zukunft?
Meaning 2: to collapse
Verb conjugation
- Infinitive
- kollabéieren
- Past participle
- kollabéiert
- Auxiliary
- sinn
Indicative · Present
- ech
- kollabéieren
- du
- kollabéiers
- hien / hatt / si
- kollabéiert
- mir
- kollabéieren
- dir
- kollabéiert
- si
- kollabéieren
Indicative · Perfect
- ech
- si kollabéiert
- du
- bass kollabéiert
- hien / hatt / si
- ass kollabéiert
- mir
- si kollabéiert
- dir
- sidd kollabéiert
- si
- si kollabéiert
Indicative · Pluperfect
- ech
- war kollabéiert
- du
- waars kollabéiert
- hien / hatt / si
- war kollabéiert
- mir
- ware kollabéiert
- dir
- waart kollabéiert
- si
- ware kollabéiert
Conditional · Present
- ech
- géif / géing kollabéieren
- du
- géifs / géings kollabéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing kollabéieren
- mir
- géifen / géinge kollabéieren
- dir
- géift / géingt kollabéieren
- si
- géifen / géinge kollabéieren
Conditional · Past
- ech
- wier kollabéiert
- du
- wiers kollabéiert
- hien / hatt / si
- wier kollabéiert
- mir
- wiere kollabéiert
- dir
- wiert kollabéiert
- si
- wiere kollabéiert
Imperative · Present
- du
- kollabéier!
- dir
- kollabéiert!