komplimentéieren

Lëtzebuergesch
English
to usher
Français
diriger poliment
Deutsch
komplimentieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
komplimentéiert

Aussprooch (IPA)

[komplimæntˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
komplimentieren (höflich geleiten)
Français
diriger poliment (une personne)
English
to usher
Português
encaminhar gentilmente (uma pessoa)
Nederlands
met veel complimenten begeleiden

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • komplimentéier
  • komplimentéieren
  • komplimentéiers
  • komplimentéiert
  • komplimentéiertem
  • komplimentéierten
  • komplimentéierter

Beispillsätz

  1. de Wiert huet déi zwou Krunnemécken ëm Hallefnuecht virun d'Dier komplimentéiert

    Bedeitung: diriger poliment

Konjugatioun

Infinitiv
komplimentéieren
Partizip
komplimentéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
komplimentéieren
du
komplimentéiers
hien / hatt / si
komplimentéiert
mir
komplimentéieren
dir
komplimentéiert
si
komplimentéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu komplimentéiert
du
hues komplimentéiert
hien / hatt / si
huet komplimentéiert
mir
hu komplimentéiert
dir
hutt komplimentéiert
si
hu komplimentéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat komplimentéiert
du
has komplimentéiert
hien / hatt / si
hat komplimentéiert
mir
hate komplimentéiert
dir
hat komplimentéiert
si
hate komplimentéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing komplimentéieren
du
géifs / géings komplimentéieren
hien / hatt / si
géif / géing komplimentéieren
mir
géifen / géinge komplimentéieren
dir
géift / géingt komplimentéieren
si
géifen / géinge komplimentéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt komplimentéiert
du
häss komplimentéiert
hien / hatt / si
hätt komplimentéiert
mir
hätte komplimentéiert
dir
hätt komplimentéiert
si
hätte komplimentéiert
Imperativ · Present
du
komplimentéier!
dir
komplimentéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →